29 januari 2008

Het is alweer twee weken geleden dat we bowlden. De verwachting was dus realistisch. Welke verwachting? Te winnen van Meines en John. Beiden inderdaad al geïntroduceerd. Waar ging het mis? Wat hebben we over het hoofd gezien? Niks waarschijnlijk. We hadden gewoon iets beter moeten werpen.
Excuses voor de trouwe fans uiteraard. Waarom? Omdat het al zaterdag is en de volgende dinsdag alweer voor de deur staat.
We hebben problemen met deze site. het uploaden van berichten gaat stroef en moeizaam. De lessen lopen hierdoor achter. Heel af en toe, zoals nu, blijft het goed gaan. En dat terwijl ik nu liever iets anders doe dan typen. Het is 22.00 zaterdagavond en ik heb net een kinderfeestje afgesloten van m'n tweede dochter. Ja, was gezellig. Lekker gebowld. Ik tenminste. De meiden heb ik met een glas cola en een rietje aan een tafeltje gezet. Goed kijken hoe het moet! Straks mogen jullie allemaal een keertje gooien. Jammer voor ze dat dat er niet van kwam. Ik vond dat ze niet goed genoeg keken.
terug naar dinsdag. Spanjer staat als gewoonlijk verschrikkelijk strak en consequent te werpen. 139 - 139 - 144.
Doesman heeft een eerste dip. Een dip waarvan ik dacht: dat gaat niet goed komen. Gelukkig kon hij in de tweede game goed herstellen en er 150 van maken. En in de derde game presteert hij het een 163 te leggen. Naast mijn 144 is dat op ons niveau een gegarandeerde punt. Feitelijk is het enige dat mis ging de uitschieters van Meines en John. Beiden gooien een 200 plus. Ja, handje, kusje omroepen. Te samen met tig anderen. Maar dat lijk is al besproken. We blijven vechten. het werd 1-3.
U mist een belangrijke naam in dit verslag. Bokman moest zich excuseren. Hij zit in Helsinki. Hij coacht daar de Nederlandse jeugd bij het Europees kampioenschap.

18 december

Het is donker en koud. Bokman heeft geluk. Hij krijgt een lift. Doesman boft minder. Hij moet fietsen. Hij heeft de fiets meegenomen in de trein. Zo wint hij tijd en komt na twee worpen al binnen. Hij kan een kwartier op adem komen en kijkt naar de eerste game tegen Wim en Truus. En wat een game. Bokman en Spanjer staan verschrikkelijk te imponeren op baan drie. Vooral Spanjer maakt indruk met een X-X-8/-9/-X-8/-X9/. Zijn begin heeft twee zwakke momenten en die kosten hem de 200 plusser waar hij al zolang naar hunkert. Hij zet de teller op 191 en is ondanks de gemiste kans blij. Heel blij. Mede dankzij een torenhoge score van Bokman, die 146 werpt en daarmee een punt of dertig boven zijn huidige worpgemiddelde gooit pakken we de eerste punt. En de vorm bij de buren is hoog. Vooral bij Wim. Hij legt zonder knipperen een five-bagger en ware het een 'een op een' potje dan had de punt bij hem gelegen. Bokman's best is een 8/-X-8/-9. Verder geen blikvangers van zijn kant, behalve een sterke start met een X-8--X. had hij beter geïnd, dan was zijn eindsaldo het dubbele geweest. Of bijna.
Game twee spelen we op baan vier en Bokman wil hoger. Het is nu echter Doesman die het stokje overgenomen heeft. Hij begint als een geroutineerd werper z'n sliders door de olie te drukken. Met succes. 144 weet hij te noteren. Er had meer ingezeten, maar hij moet buigen voor de stugge pins waar Truus ook al tegenaan liep. Ongebruikelijke spares, waarover binnenkort meer, en overduidelijke Strikes die toch een pin 10 laten staan.(worp 5 en 7) In zijn geval ook met regelmaat de 'Kingpin'. Wat is de 'Kingpin'? Even snel, dat is de eerste pin achter de 'Headpin'. De 'Headpin' is de voorste pin. Die beschermt als het ware de 'Kingpin'. Zoals de vlag bij Stratego vaak ingebouwd wordt door bommen, zo staat de 'Kingpin' ingebouwd door alle andere pinnen. De bal geldt hier dan als Mineur. Dat is de bommenopruimer. Maar die vergelijking hoeft nu niet op te gaan. Stratego is een leuk spelletje, maar haalt het niet bij een mooie pot bowlen. Doesman begon met 9/-X-X, daarna dipt hij in om pas twee beurten later weer toe te slaan en wederom twee dipjes te moeten verwerken. Gelukkig zet hij worp negen goed weg maar kan zich beurt tien niet lekker toe-eigenen. In het besef dat hij enkel spare 1 heeft weten te maken, zien we een hele vette kans vergaan om zijn 257 te evenaren.
Game twee wordt dankzij een overmoedige Bokman die een magere 118 werpt verloren. Hij werpt geen enkele strike. Hij gooit zelfs een drie. Hij wordt verbaal zwaar gestraft maar zet zijn straf om in een excuus voor een extreem onbeschoft badinerend gedrag zulks de Tieler bowlingbaan nimmer heeft aanschouwd. Moedwillig haalt hij het team in game drie naar beneden en lacht luidkeels als de teller van Doesman op 107 blijft steken. Hij eindigd zelfs met een 4/3. Spanjer is zichtbaar aangeslagen na een blik op zijn eindsaldo: 114. We zien precies waar hij werd gehinderd door zijn teamcaptain: 3|5 1|8 7|2 7|2. Bokman wordt de komende wedstrijden geschorst, maar na protest van de sponsor en een goed woord van de tegenstander wordt deze straf omgezet in een dweilstraf.
We verliezen met 3-1 en Doesman en Spanjer drinken een paar biertjes terwijl Bokman de banen dweilt.
Lullig voor hem, maar bowlen is en blijft een 'herensport' waar onbeschoft gedrag en onsportiviteit keihard worden aangepakt.

30 oktober 2007

De weg naar Tiel is sprookjesachtig. Ik zeil over het asfalt en alles zit mee. Dit wordt 'm, denk ik bij mezelf. vanavond kan het niet misgaan.
We zijn met z'n drieen. Doesman komt wat later. De eerste partij zal door Bokman en Spanjer gespeeld worden. De tegenstander vanavond is Jeff en Dimitri. Jeff is al besproken. Als u op Jeff drukt, dan ziet u waar. Dimitri is vrij nieuw in deze leage. Zijn werpstijl heeft 'm al een bijnaam bezorgt. 'Dimitrailleur'. Zou eigenlijk 'Dimitrailleuse' moeten zijn. Zoals u geheid weet is 'mitrailleur' in Nederland een ingeburgerde taalfout; Frans: mitrailleuse = schrootwerper; mitrailleur = machinegeweerschutter. Onbedoeld klopt het in deze context dus perfect. Dimitri is geen wapen, maar een schutter. Hij schiet de bal met hoge snelheid af en striked op hoog niveau. Wat loop je nou te zeiken over een woord? Zult u zich afvragen. Dat doe ik niet. Ik leg enkel uit dat we allemaal in de overtuiging leven dat het ene waar is zonder het ander te kennen. Er is waarheid en er is leugen. Zo was er een tijd dat een maat van mij bij hoog en laag beweerde dat Clint Eastwood in 'once upon a time in the west' speelde. Nee, nee en nog eens nee. Het was Henry Fonda. Waarheid vs leugen.

Het ging inderdaad mis deze avond. Waar en hoe weet niemand. Er werd gestriked, gespared, de sfeer was optimaal, Dimitri blijkt een fijne vent, Jeff deelde zijn sociale reilen, gooide daarnaast niet bijzonder spectaculair, hoewel hij zijn eigen baanrecord brak met een 220'er.
De eerste begonnen we gemiddeld met een 144 en een 131'er. Hadden we iets meer geluk gehad, dan was het geen probleem. De tweede game neemt Doesman. Nog koud van de straat. We dachten dat het ging komen, maar lieten een 118/117 noteren. Deze was dus dik verloren. De derde game zat Spanjer aan het bier en deze set behoeft nog minder commentaar. De score van Doesman is niet eens genoteerd op mijn viltje. Uit m'n benevelde geheugen hing het vlak boven de 100. Niet, en ik zeg niet, dat hij beroerd wierp. Integendeel, zijn ballen zweven schoon boven de olie. Wat dan? Ik weet het niet. Ik dacht dat het aan mij lag, maar zijn tweede game deed onder aan zijn eerste.

Bij de bespreking bleek het probleem bij de voorbereiding te liggen. Wij zijn kennelijk geen Henry Rono. Henry Rono sjouwde tien jaar geleden met koffers op een vliegveld in Amerika. Voor die tijd was hij een veelbelovende atleet. Zijn record op de 3000 meter steeplechase heeft 11 jaren gestaan. In 81 dagen tijd brak hij 4 wereldrecords. Hij presteerde het om na een avond drinken en vrij onvoorbereid wedstrijden op z'n naam te schrijven. Hij liep een wereldrecord op de 5 km na een avond zwaar drinken. Hij was de Haille Gebresellassie van de late 70's. Alleen, hij hield erg van drinken. Eens miste Rono z'n vliegtuig. Moest er eentje later nemen. Nam wat drankjes aan boord en weet net voor de start zich te melden voor een grote wedstrijd. Hoe het afliep? Hij won. Hij hield het helaas niet lang uit. De boycotten kwamen, hij raakte aan lager wal, verloor zijn geld en de rest is geschiedenis. Ik hoorde onlangs dat hij hersteld is en een atletiekteam coached en dit jaar een bio heeft geschreven, 'olympic dream' en dat hij zelf in de categorie 55+ lekker presteerd. Dat is fijn nieuws.

Wij wonnen vanavond niet. 4-0. Het deed pijn, omdat het wel had gekund. We hebben kansen laten liggen. Strikes genegeerd. Spares laten staan. We staan op plaats 5. Hopelijk volgende week nog steeds. Jack won overigens van Annemieke vorige week. Dat geld ben ik kwijt.