20 mei 2009

"Knowledge speaks, but wisdom listens."

Een citaat van een jongeman van amper 25, misschien 26, hooguit 27. Je zou denken een wijsgeer, een filosoof, een boeddhist. Nee, het een uitspraak van een man die deze avond opluisterde met zijn geweldige 'Hey Joe'. De enige hit die kristel kon vinden van deze legendarische figuur.
Zijn inbreng heeft zeker bijgedragen aan de tweede shuffel van deze avond. Waar echter een tweede is, is ook een eerste en als er om half tien zelfs nog een derde wordt gedraaid is de voorzichtige voorspelling verworden tot een historisch feit. Maar we springen te hard naar het eind.

We hebben vanavond een treffen met Meines en John. Altijd gezellig en sympathiek. Spanman slaat de eerste pot even over om nog even te drijven in de sea of tranquility. Hij heeft hulp vanavond van Bokman en Doesman. Sandokan kan even niet wegens drukheid. De heren staan boven niveau te gooien en al snel wordt duidelijk dat ze de overhand hebben op een niet onaardig spelende buurman. Bokman imponeert met een 169 en Doesman legt er niet geheel onverwacht een zuivere 156 bij. 1-0 staat er op het bordje.

Dan moeten Doesman en Spanman hun al maanden falende shuffle opnieuw draaien en... geloof het of niet, ze denderen beide in hoge vaart naar de 200. Zoals bij de mooiste shuffles geven ze elkaar ruimte in het spotlicht en wordt het decor opgepimpt door een fantastisch spelende Meines die een 200 plusser inzet. Zijn zwoegen wordt echter tenietgedaan door een ondermaats rollende John. Als de klokjes twee maal 181 slaan is de 2-0 een geijkt feit.

Dan spelen de zenuwen even op. Spanman mag met Bokman in de ring. Deze twee soleren op hoog niveau, maar in een duet willen ze nog wel eens afgeleid worden door elkaars bijzonder schone uiterlijk. Als twee rivaliserende hoertjes in een nachtclub proberen ze dan de aandacht te trekken van het op een snelle strike beluste publiek. Vanavond niet. Vanavond werken ze samen naar wat nu bekend staat als de derde shuffle. Bokmans imponeren is omgeslagen in een genadeloos intimideren en deze derde pot komt er geen enkel antwoord van de buren. Ze krijgen een pak slaag die ze een plek bij de eerste drie kost.

We worden hartelijk gefeliciteerd door meines en uit de hoek van de Bengeltjes worden we hartelijk bedankt. Zij zijn nu zeker van een plek in de top drie.

Daar het enorm goed gaat met Easy Slider hebben we besloten een sabbatical in te lassen. Dit betekent niet dat er nooit meer gebowld gaat worden en deze blog opgeheven wordt. Integendeel. U kunt vanaf september iedere week lezen wie er gewonnen heeft met Poker, Darten of Tikkertje.

20 januari 2009

Bowling, ontstaan uit het aloude spel kegelen, is een sport waarbij de speler door middel van een bowlingbal moet proberen om alle tien de pins omver te gooien.

Vandaag speelt Easy Slider tegen het genadeloze John & Meines. De heren kent u inmiddels goed. Over meines nog een weetje. Hij heeft zich voortgeplant en is vader van twee talentvolle bowlers die u al kent onder de namen Jeff en Danny. Jeff heeft een hoop baanrecords in de hal hangen en Danny is sinds dit seizoen vaak van de partij om dingen te doen en te zeggen.
Sandokan werd gehinderd door spelende zaken in zijn drukke bestaan en Bokman moest later komen omdat er iets was. Had dat iets langer geduurd dan vanavond, dan hadden wij wellicht vier punten meegenomen. Nee, bokman kwam laten zien dat hij het onlangs ingeslagen dode spoor blijft volgen en demonstreerde dat in game twee meteen met een nader te bespreken aantal pinnen. Eerst gaan we genieten van twee exceptioneel goede werpers. Doesman en Spanman. Ze hebben net de puike werkjes van Xavier Rudd beluisterd en besproken en hadden zelfs tijd over voor een intro van 'The harder they come', de Jamaicaanse klassieker van Jimmy Cliff. Deze twee heren waren dus duidelijk klaar voor een overwinning en versloegen de vijand met een makkelijk vallende 168 c.q. 140. Er werd gefluisterd over een shuffle. 1-0.
Toen kwam Bokman binnenlopen. 1-3.

Nee, da's te kort door de bocht. Zo schrijf je niet over de teamcaptain die het team al vijf jaar lang draagt, beschermt en naar drie nationale titels heeft geleidt.

In game twee gaan Bokman en Doesman naar baan 5 en Doesman weet zijn niveau vast te houden, maar wordt overduidelijk gehinderd door een matig hoekende Bokman die de stress van de dag nog niet heeft kunnen laten vallen. Bokman weet 'm net over de honderd te tillen en schrijft een 108. 1-1. Meines en John spelen overigens bij vlagen erg beroerd.

Spanman komt uit de glasbak en weet dat hij Bokman in game drie moet losmaken uit een al weken durende bowldepressie. Meines en John gooien nu op partyniveau en met een iets beter werpende Bokman missen we op een splinter na de tweede punt. Bokman gooit naar de 122 en mag zich verblijden in een licht opwaarts gaande lijn. Spanman gooit 147 en ziet wederom z'n handicap kleiner worden. 1-3 is het resultaat van een onvergetelijke avond.

Vatten we Bokman samen, dan gooit hij de laatste vier games 88-116-108-122. Zet hij dit door dan kunnen we volgende week uitgaan van 117 en een natte 132. Daarmee zou een einde zijn gekomen aan zijn dip en mogen we opnieuw van zijn talent genieten. De geschiedenis leert ons dat na een dip een vlotte 200 plus valt. Die optie ligt nog wijd open en wellicht mogen we volgende week weer eens die magische rivier oversteken.

Voor hen die meeleven... Nina hersteld als een tierelier. Ze hebben haar darmen weer op z'n plek gekregen en hart en hersens zijn onbeschadigd uit de klap gekomen. Lopen zal naar verwachting ook op korte termijn mogelijk moeten zijn. Hoe de bekken/heupen functioneren hoop ik volgende week te melden als we weer samengekomen voor een potje bowlen.

Martijn: heeft Joep al gebeld?

30 september 2008

Spanman lijkt toch een conflict met z'n handicap te krijgen dit seizoen!

Doesman de ankerman heeft ons deze avond getrakteerd op een bloedstollend staaltje vakbowlen. Deze fraaie wedstrijd, de tweede deze avond, weerspiegeld een vreselijk spannende avond waarin de scorekaart gerust omgedraaid had kunnen worden.
Game 1. We spelen een matige Doesman/Spanman Shuffle op baan 7. Een van de voorkeurslanen van Spanman. Maar niet vanavond. Hoewel de ballen de juiste lijnen bleven volgen konden er geen grote hoeveelheden aan strikes gevonden worden. En die hadden we nou net nodig. John, onze tegenstander van vanavond, gooit zijn eerste pot 250 rond en dan maakt verliezen niet zoveel uit. Ik meen dat ze met meer dan 120 punten wonnen. In dit geval zat mijn handicap niet in de weg, voor winst had ik dan alsnog hetzelfde moeten gooien als John. En dat doe ik niet vaak. Dit keer een dunne 128. Gelukkig had Doesman iets meer succes op de spares. Die had hij ook hard nodig, daar bij hem de strikes ook niet wilden vallen. Hij legt er 158 bij. Onder normale omstandigheden mag dat geen probleem heten. 0-1.

Gaan we vervolgens naar laan 8 dan zien we wat een mooi systeem het bowlen hanteert. De mannen gaan gelijk op. Ze gooien allen in hun normale doen en terwijl de wedstrijd vordert zien we een absurde spanning ontwikkelen met een winstbepaling in de laatste twee ballen. Op zo’n moment is het rookverbod een enorme kostenbesparing. Ankerman Doesman weet Meines te verslaan op karakter en talent. Een talent dat nog vele mooie momenten in petto heeft. Er gaan geruchten dat hij dit najaar nog zijn 256 zal gaan verbeteren en gezien zijn tegenwoordig wekelijkse aanwezigheid, lijkt ons dat geen ongegrond gerucht. Hij gooit 148.
Sandokan gooit strak en zorgvuldig naar een nette 145 met als aantekening dat het makkelijk wat meer had kunnen zijn. Hij laat hier en daar toch weer een bal naar de rechteruithoek rollen en levert zodoende een paar kostbare punten in. Kostbaar voor hem. Voor de wedstrijd kon hij ze missen. 1-1

Dan gaan we kijken naar Sandokan en Spanman. Spanman gooit de ballen precies waar hij ze wil hebben, maar vangt steeds bot. Wat overblijft is een aantal splits door een harde op de headpin. Sandokan blijft stijgen en had Spanman ook maar een beetje meer kunnen waarmaken, dan waren we met een 2-2 naar huis gereden. Nu laat hij nog minder zien dan in de eerste game en duikt daar een puntje onder. 127. Heel jammer voor Sandokan die een hoge handicap combineert met een hoge score en daarmee een uiterst effectief wapen is. Had hij, en dat zit mij dwars, met Doesman geworpen deze avond, dan was het inderdaad 2-2 geworden. Het werd 1-3.
De vraag rijst: moeten we deze heren inzetten op moeilijke momenten? Moeten we strategisch gaan bowlen op handicap niveau? We wachten nog even af wat er volgende week gebeurt.

Door wat externe verplichtingen hebben we nog geen interview met Sandokan kunnen hebben. Sorry voor de fans. Wellicht vinden we deze week tijd voor het beloofde in-dept gesprek.

11 Juni 2008

Als Jeff z'n shirt uit doet, zijn we nergens.

We spelen de laatste pot van het jaar. De sfeer is uitbundig en de spanning is in plakjes te snijden. Vanavond wordt er beslist wie er 2, 3 4, of 5 wordt. Nummer 1 is al sinds oktober bekend.
Enfin.... Easy Slider kruist de ballen met Dimitri en Jeff. De winst lijkt vrij makkelijk naar ons toe te komen, maar door een paar lichte dipjes moesten we game 1 en 3 weggeven aan een opgelucht stel. Easy Slider heeft overduidelijk moeite met mannen met borsten. Ze leiden af. Als je tegen twee heren moet spelen die meer gewicht in hun bloes hebben dan onze drie meiden bij elkaar haken we af. En dan te weten dat de mannen van Easy Slider niet naast erwtjes liggen 's nachts. Integendeel... er zijn momenten dat ik eronder bedolven wordt als ze zich omdraait in bed en happend naar lucht het huis wakker gil.

We willen niet al te veel woorden verspillen aan deze wedstrijd, behalve dan dat Bokman weer ouderwets stond te werpen. Hij legt ogenschijnlijk tussen neus en lippen een 166, gevolgd door een lullige 123. Spanjer weet een 194 te maken, gevolgd door een lullige 123. Ja, het is raar maar waar. We hebben te lang samen gewoond. Als een te lang getrouwd stel zeggen we hetzelfde op hetzelfde moment en maken we elkaars zinnen af.
Doesman gooit strak als het shirt van Dimitri (163 - 162). Niks op aan te merken en feitelijk hebben we de game gewoon gewonnen. Bij winst had het op de kneep beschouwd weinig anders afgelopen. Volgens mij dan. Ik zal zo de lijst van Doesman opladen. Hij heeft het allemaal eens netjes op een rij gezet. Het geoefende oog ziet dan ook dat de winnaar van volgend jaar al bekend is.

Dus... we drinken een biertje en kijken toe hoe de trofeeën worden overhandigd. Towe. Gefeliciteerd namens drie fans. Meines en John. Nog nooit van ons gewonnen, maar toch een prijsje. Is bijzonder. En Michelle en Henk. Ook de beste wensen namens Bokman.

Volgend jaar gaan we verder. Easy Slider gaat er als een beest tegenaan deze zomer. Er zijn verschillende hoogtestages gepland en we doen een aantal clinics. Die zitten al vol.

Uiteraard is er binnenkort de jaarlijkse Easy Slider BBQ. Allen welkom.

5 maart 2008

Wie herinnert zich niet 5 maart 1963. Ook een dinsdag. Precies op de dag af 45 jaar geleden. The fabulous four zat in de studio en deze dag namen ze het overbekende 'One After 909' op. Het was op Abbey Road. We dragen deze avond op aan John, Paul, George en Ringo.


Vanavond spelen we tegen Meines en John. Twee geduchte bowlers die we al eerder hebben beschreven. We winnen wel eens van ze. Soms verliezen we en zoals vanavond laat zien is er een derde optie. Eerst naar de banen. We banen op spel 5 en 6 en wij beginnen op de legendarische baan 6 waar Spanjer zijn eerste 200+ gooide. Hij wil graag een herhaling van die bijzondere avond, maar dat presentje lijkt naar zijn maat Bokman te gaan. Doesman is verhinderd te komen vanavond. Jammer. Ik heb 'm al een maand niet gezien en ben zeer benieuwd naar zijn ontwikkelingen.
Spanjer tikt af en doet dat met een strike. Althans, bijna. En hij kan 'm ook niet sparen. Spanjer gaat zitten. Bokman werpt zich in de schijnwerpers en vertikt het om eruit te komen. Hij begint een serie te werpen waarbij hij een nek of 14 weet te draaien. Tot op het laatst dubbelstriked hij en daartussen legt hij een wonderschoon intermezzo van een 9/. Bokman legt 5 strikes ten anker en ondanks de 200- score krijgt hij handen vanuit de gehele zaal. Hier komt het publiek voor en Bokman geeft ze opnieuw waar voor hun entreegeld. De buren kunnen alleen maar buigen. Spanjer werkt weinig mee deze eerste pot. Ondanks zijn wonderschone hoekballen en de hindecurve van zijn zwartglanzende 15 ponder legt hij een dunne 120 naast een imponerende 195 van Bokman. Hij weet dat hij beter kan en de punt is binnen. Geen reden tot paniek. We treden aan op baan 5 met een zware overtuiging deze avond te kunnen beslissen.
Op baan 5 begint Spanjer een oranje huisbal te temmen. Hij begint sterk, sukkelt wat weg halverwege de pot en weet de game ditmaal met een turkey te sluiten. 168 is goed. Er zat meer in. Spanjer is tevreden.
Bokman laat wat olie liggen maar weet wel een nette 157 te noteren. Opnieuw pikken we de punt en de buren maken zich op voor een harde confrontatie. Vooral Meines heeft zijn zinnen op een punt gezet. Zijn ballen zijn rond en hard.
Game drie. Meines striked als een bout en John volgt als een trouwe tekkel. Ze spelen nu op hoog niveau en Spanjer vreest een nederlaag. Helaas moet Bokman het spel alleen spelen. Hij gooit strike op strike en naar later blijkt ankert hij de partij opnieuw. Een gemeende hand van de grote Nus is zijn beloning. Spanjer heeft zijn 15 ponder in de rekken gelegd en besluit hem vanavond niet meer aan te raken. Zijn worpen laken ieder respect voor de sport en had hij een paar dunne pinnen meer neergelegd, dan had de 191 van Bokman meer dan genoeg gebleken. Nee, Spanjer liet zijn hoofd al hangen na de drie openingsstrikes van Meines en kreeg 'm niet meer in focus. Hij gooit niet beroerd, 134 is normaal gesproken genoeg voor een puntje. Met een serie gelijk die van Meines en John is het veel te weinig.
Zij krijgen een puntje en nemen de extra punt ook maar gelijk mee. 2-2 is de schade.
Volgende week treedt Spanjer aan met Doesman. Hij hoopt meer te kunnen laten zien en minder te frustreren.
De aanleg van de Edese bowlingbaan vordert. Naar ik las in de krant: De touwtjes hangen al.

29 januari 2008

Het is alweer twee weken geleden dat we bowlden. De verwachting was dus realistisch. Welke verwachting? Te winnen van Meines en John. Beiden inderdaad al geïntroduceerd. Waar ging het mis? Wat hebben we over het hoofd gezien? Niks waarschijnlijk. We hadden gewoon iets beter moeten werpen.
Excuses voor de trouwe fans uiteraard. Waarom? Omdat het al zaterdag is en de volgende dinsdag alweer voor de deur staat.
We hebben problemen met deze site. het uploaden van berichten gaat stroef en moeizaam. De lessen lopen hierdoor achter. Heel af en toe, zoals nu, blijft het goed gaan. En dat terwijl ik nu liever iets anders doe dan typen. Het is 22.00 zaterdagavond en ik heb net een kinderfeestje afgesloten van m'n tweede dochter. Ja, was gezellig. Lekker gebowld. Ik tenminste. De meiden heb ik met een glas cola en een rietje aan een tafeltje gezet. Goed kijken hoe het moet! Straks mogen jullie allemaal een keertje gooien. Jammer voor ze dat dat er niet van kwam. Ik vond dat ze niet goed genoeg keken.
terug naar dinsdag. Spanjer staat als gewoonlijk verschrikkelijk strak en consequent te werpen. 139 - 139 - 144.
Doesman heeft een eerste dip. Een dip waarvan ik dacht: dat gaat niet goed komen. Gelukkig kon hij in de tweede game goed herstellen en er 150 van maken. En in de derde game presteert hij het een 163 te leggen. Naast mijn 144 is dat op ons niveau een gegarandeerde punt. Feitelijk is het enige dat mis ging de uitschieters van Meines en John. Beiden gooien een 200 plus. Ja, handje, kusje omroepen. Te samen met tig anderen. Maar dat lijk is al besproken. We blijven vechten. het werd 1-3.
U mist een belangrijke naam in dit verslag. Bokman moest zich excuseren. Hij zit in Helsinki. Hij coacht daar de Nederlandse jeugd bij het Europees kampioenschap.

20 november 2007

De dagen worden zichtbaar korter. Niet dat het wat uitmaakt. Je zoekt gewoon elke week een goede openingszin en die had ik eigenlijk niet nodig omdat mijn collega een verslag zou maken en dat natuurlijk heeft verzuimd. Te druk met druk zijn en al dat soort drukte. Ik niet. Ik verveel me kapot. Heb niets om handen en wacht tot m'n uitkering weer wordt gestort en ik me weer helemaal lens kan blowen. En bowlen. Verkeerde keuzes gemaakt in het leven. Ik had ook een gezin kunnen hebben en kinderen. Nee... dat heb ik toch verkeerd ingeschat toen ik nog studeerde aan de mavo. Bokman niet. Die wist wel wat hij wilde. Nu heeft hij niet alleen een fijn gezin, maar ook een fijne baan en draagt hij z'n steentje bij aan de samenleving.
Ik bedank hem overigens wel elke week voor z'n bijdrage aan mijn uitkering. Hij zegt dan wel eens: ga toch werken man! Dan zeg ik maar: ik kijk er even naar.

Enfin... we zijn aan het bowlen en we bowlen tegen Meines en John. Beiden al uitgebreid geïntroduceerd en hoewel ze nog niet van ons hebben kunnen winnen, lijkt het erop dat vanavond de eerste keer mag zijn.
Doesman komt laat. Ik en Bokman werpen de eerste twee games. Ton glijdt goed. Weet zelfs een strike te maken en een spare af te maken. Hij maakt indruk met een 140. Bokman werpt al weken eerste viool in het team en lijkt ook vanavond het team te dragen. Laat in game 1 wat liggen en moet genoegen nemen met 122.
Helaas geven de buren ons geen ruimte om tot prestaties te klimmen en als Doesman eindelijk aankomt staan we al met 2-0 achter. Bokman gooide al beter maar nu is het Spanjer die een 113 plaatst. Doesman mag de laatste pot leggen en doet dat met Bokman. Ik neem afscheid maar besluit na de eerste strikes van beide heren toch even te blijven zitten. Zou er dan toch een puntje in de leiding plakken?
Na drie tellen wachten weten we het. Nee, de tegenstander vanavond is te sterk en te machtig. Ondanks een vrij hoge score van 275 punten. Wetende dat het Doesmans eerste pot was mag hij niet klagen. 131 koud van de stoep.
De ervaring van beide heren John en Meines doet ons echter schuilen in de schaduw van hun talent.
Ik ben bij worp negen gaan rijden. Ik hoop dat de heren nog een plezierig biertje hebben genoten.

Conclusie:
Bokman gooit een wonderlijk trio 122 133 144
Spanjer: 140 113 x
Doesman x x 131

Volgende week beter zeggen we dan maar weer. Wellicht met Jack als partner

2 oktober 2007

Maandag 1 oktober hadden we met het team een meeting waarin verschillende stijlen werden doorgesproken onder het genot van een bakje koffie en het vasthouden van pasgeboren kinderen. Doesman meldde zich af voor de competitie van vandaag. Zijn contract eiste hem op en liet de avond aan Bokman en Spanjer.
Tegenstander vanavond zijn Meines en John. Met gemiddelden van rond de 180 best respectabele spelers met een keurige worp, nette curve en bij vlagen hoge impact. Bokman en Spanjer staan op scherp. We menen een paar punten te kunnen scoren vanavond en als Spanjer zijn eerste game op 192 zet en Bokman volgt met een 160'er tegenover een 163 en 164 zetten we beiden in op een 4-0. De tweede game lijken we dan toch te moeten inleveren. We zakken beiden terug naar Utrechts peil, Spanjer weet zelfs een bal te laten vallen. Zijn 'Ton' doet al een paar weken intensief mee, maar het hoge gewicht speelt 'm toch geregeld parten. De bal valt in deze game letterlijk van de vingers rakelings naast de rechtervoet en stuitert op de baan om vervolgens met een snelheid van enkele meters per minuut over de rechterafgrondlijn drie pins om te leggen. Mede dankzij een tegenvallend antwoord van Meines pakken we toch de tweede punt.
We gaan terug naar baan zes en beseffen dat het geen cadeautje wordt. We zullen eraan moeten trekken. Vooral Bokman heeft met z'n 121'er wat goed te maken. Hij blijkt nog reserves te hebben.
Game 3. Spanjer begint matig. Bokman striked hoog en hard. 1 x. 2x. 3x. Bokman legt voor het eerst in weken en turkey te kijk. Hij maakt zich op voor een fourbagger, maar komt tekort. Hij weet 'm wel te sparen. Corrigeert direct met een vierde strike in frame 5 en dipt in frame 6 met een split. Na enig rekenwerk zien we dat er een 200 in de pijp rookt. Hij legt in frame 7 wederom een strike en beseft dat het nu akelig dichtbij komt. De pols begint nu ook de tweehonderd te naderen en iedere topbowler kent de sensatie die nu mee gaat spelen. Of tegen. Frame 8 maakt het spannend met een spare en Bokman weet in frame 9 opnieuw te striken. Inmiddels staan alle ogen richting baan 6. Frame 10 begint met een inning van 9. Die blijken waardevol en welkom. Nu is het vallen of staan. Pakt Bokman die laatste pin, dan is het bedje gespreid. Legt hij 'm ernaast, dan tellen we 'm op bij de bijna's. De bijna's die al jaren zijn carriere lijken te beheersen. Nee, hij pakt 'm! Gejuich galmt door de achterstandswijk en even zwijgen de pitbulls. Gaat hij die 4 punten pakken of wordt dit een gooitje in het gootje. Niemand lijkt nog te ademen, Bokman loopt in slowmotion de lat op, likt de bal met het het puntje van z'n tong, kijkt even opzij naar de buurman, de baan is vrij, Spanjer roept: 'concentratie!' Dan, Aproach, Stap, pendel, stap, swing, stap, release... opnieuw een oorverdovend gejuich. Bokman zet 'm op 204.
Easy Slider pakt 4-0. Dankzij twee torenhoge scores en een ongekende wilskracht.

Na de felicitaties nemen we een biertje op de overwinning en weten diep van binnen dat dit seizoen van ons is.