14 oktober 2008

Spanman laat zien dat het mogelijk is tweemaal 189 te werpen

Op deze avond spelen we tegen Andre en Frank. Twee nieuwe namen in onze lange lijst met tags. Dit is een nieuw team in de league. Zij hebben de plek ingenomen van Michelle en Henk. Naast de plek hebben ze gelukkig ook het spanningsniveau meegenomen. We waren getuige van een kiele kiele met als uitslag een 2-2. Inderdaad, het was spannend. We winnen er eentje met een twintiger voorsprong, eentje met een 4-tal puntjes en we verliezen er eentje met een ... tja, op zulke momenten word je ingehaald door de aftakeling van je mental buddy. Je beste maat onder de schedel. Het centrum van bestaan en besef, van begrip en beleving. En.. herinnering. Wat is de waarde van een film als je hem vergeet? Wat is vriendschap nog waard als je je eigen bowlingmaten niet meer herkent en niet meer weet of je aan je eerste glas of je tiende zit te nippen. Misschien overdrijf ik. Sandokan zal me wel inlichten over de ware toedracht van deze avond. Een ding weet ik nog goed en dat is de man van de avond. Dat was Spanman. Wat stond die lekker te smijten.
We spelen op baan 7 en 8 en bij het zien van de tegenstander denk ik even aan een fiasco. Dat mogen we niet meer doen. We winnen tegenwoordig van iedereen, dus ook van deze kunnen we winnen. De eerste twee potjes doen we dat, de derde hadden we ook kunnen hebben ware het niet dat Sandokan in een dipje stapte. De tegenstander ontvangt enkel lof en ere voor een sportieve avond.
Op baan 7 spelen Spanman en Doesman. Doesman gooit met een splinternieuwe bal van Wim een ogenschijnlijk onmogelijke 125, maar doet het toch maar. Hij volhardt in zijn balkeuze en heeft in zijn hart besloten deze bal aan te schaffen. Het zal hem twee bier gaan kosten. Binnenkort een mooi verhaal met foto over deze tot Wim gedoopte bal. We winnen deze pot dankzij een sterke 189'er van Spanman.
Op baan 8 gaan Spanman en Sandokan de lakens uitdelen. Sandokan voelt de 224 nog in de vingers en probeert vanavond de helft daarvan te benaderen. Dat lukt 'm net niet. Maar met de blik op Spanman gericht kan hij het zich veroorloven. Gelukkig dipten de buren deze pot. Spanman legt een identieke 189 en Sandokan vult 'm aan tot 296. Voor de trage mavo-studenten onder ons... 107.
Dan lopen we de route terug naar baan 7 waar we getuige zijn een fraaie strijd. Zowel Sandokan als Doesman staan ontspannen en kundig te werpen. Doesman weet nu een lat te vinden waar Wim lekker op kan rollen. Wim stuurt mooi in en belooft het talent van Doesman aan te vullen in de komende weken. Does gooit 152, Sandokan mag met een 133 naar huis fietsen. Een goede score, vooral in de schaduw van de handicap, maar toch een fractie te weinig voor een 4-0. Dit zijn momenten die pijn doen. We leveren de laatste punt in tegen een hele hoge prijs. Ik moet nu toch echt de scores van de andere banen gaan bijhouden voor de completering van het geheel. Uit mijn hoofd moeten de buren dus samen meer dan 400 hebben gegooid.
Resumerende een puike avond met een goed gevoel voor de toekomst.

15 januari 2008

Eventjes leek het erop dat Easy Slider de ingeslagen weg zou blijven volgen. Eventjes in de zin van de eerste partij van deze mooie dinsdagavond.
We werpen tegen Chel en Henk. Een mooi stel. Onze meest serieuze tegenstander en... tegen hen speelden we vorig jaar een zeer, zeer spannende pot.
vanavond was het allesbehalve spannend. Het was een heel naar avondje. Hoe slecht de vrinden van Eurohollidays ook wierpen, Easy Slider wist er wel onder te duiken.
Alleen de eerste partij. Dat was een lust voor het oog. Spanjer weet een eenzame 186 te noteren. Een lange opeenhoping van strikes en spares. En als Spanjer dan ook nog een early foundation noteerd, plus een foundation in de vorm van een spare, en dan de pot als een waarachtig Ankerman uitstriked, minus zijn drie overgebleven pinnetjes, dan kun je alleen maar stil worden.
Doesman vecht zich naar een nette 134. Vooral de spares doen niet mee vanavond. Zijn saldo hangt aan een dubbele strike in de tweede en derde frame. Jammer. Maar in ieder geval een cijfercombinatie waarmee je de winst kunt pakken. De foto is een eerbetoon aan dit mooi gezongen duet.
De tweede game wordt op baan 5 uitgevochten. Michelle is behoorlijk pissed. Ze heeft 'r dag niet. Henk gaat zo die gaat. Doesman en Bokman denken duidelijk dat het een eitje rijtje wordt. Hoewel ze niet slecht presteren mogen we toch concluderen dat het beter kon. Er blijft teveel staan en er wordt te weinig opgeruimd. Resultaat is rommel. Doesman schrijft een lekkere 159 en Bokman werkt nog altijd naar een hogere handicap toe. Hij doet een 130je. Doesman opent sterk als een Bobby Fischer, hij dut halverwege in als een Jannes van der Wal en sluit historisch af met een X-8/-X9/. Een even sterke early foundation als Spanjers eerste game. Doesman weet enkel ook nog die laatste drie te treffen.
Bokman heeft mazzel dat hij een drietal spares weet te maken en te innen. Verder laat een einde als 8--81-8--61 weinig te raden over. Hij zit in een neerwaartse spiraal en zoals de laatste game laat zien, is de bodem nog niet in zicht. We wachten enkel tot hij twintig ballen met een harde boog in de geul pleurt. Durft hij dit jaar nog een 0 score te pakken en de boeken te vullen met de eerste officiële NBF 0-score? Easy Slider zet z'n centen op een keiharde Yes. Maar enkel als dit wereldteam na dit seizoen afscheid neemt van de bowlingsport. Of elders gaat competeren.
In de laatste game zetten Spanjer en Bokman een vlekkeloze imitatie van Laurel en Hardy neer. De scores zijn niet vastgelegd. De eindtotalen wel. Bokman zoekt de honderd met een 114 en Spanjer probeert zijn Utrecht gemiddelde te halen. Dat lukt 'm.

We hadden met 4-0 kunnen eindigen. We hebben het weggegeven. Helemaal omdat de buren beneden peil stonden te werpen.
Volgende week hebben we rust. Daarna moeten we er tegenaan.

6 november 2007

Het is 6 november. November was ooit de negende maand. Vandaar de naam. December de tiende. Oktober? Inderdaad... de achtste. Elf en twaalf bestaan eigenlijk niet. We hebben er twee maanden voor geplakt. Dat zijn januari en februari geworden.

Als u naar de foto kijkt ziet u de kop van Bokman. Waarom alweer hij op de foto? Dankzij hem hebben we er twee punten bij. Hij zei nog: 'we zijn een team!' vanavond niet. Hij tilde het spelletje in z'n eentje en had deze jongen een paar puntjes meer geworpen dan hadden we een 4-0 mee naar huis genomen. Was welkom geweest, want we staan inmiddels 7e.

We speelden vanavond tegen 'de bengeltjes'. dat zijn Cor en Adrie. Cor is een vrij constante werper met een enorm hoog strike percentage. Adrie is wat menselijker en gooit de ene keer wat beter dan de andere. Pluspunt is dat het twee erg sportieve bowlers zijn met respect voor gehandicapten. Hier een overview.

Game 1. Baan vijf. Doesman komt later. Het zijn Bokman en Spanjer die spelen. We beginnen beiden sterk en even lijkt het een makkie te worden. Bokman blijft op niveau en Spanjer dut in. 1-0. Bokman legt een 170'er neer en Spanjer doet er een magere 133 bij. Cor staat excellent te scoren. Adri ook.

Game 2. De eerste twee ballen zijn gegooid en Doesman schuift aan. Er wordt bijgeklets en dat schaadt het spelletje. Deze verliezen we vrij duidelijk. 130 en 125 is te weinig om mee te kunnen praten.

We gooien een muntje en Bokman wint. (Gelukkig) Hij mag de derde game gooien met Doesman en Spanjer kan een biertje drinken. Hij baalt zichtbaar. Heeft hij hiervoor z'n bob geskipt? Dat hoeft dus ook niet meer. Sinds zijn 192'er een paar weken geleden is er weinig zinnigs uit z'n handen gekomen. Zijn dwangmatige curves schieten geregeld hun doel voorbij. Als ze dan een keer raak zijn, is bewondering zijn deel, maar als de klok aan het eind op 120 staat, kan het niemand boeien. het gaat om de pinfall.

Game 3. Bokman begint als een tierelier op de 200 af te gooien. Hij striked, spared, een turkey, een dip, een strike en blijft tot de laatste drie ballen sterk gooien. Dusdanig dat we de pot winnen en dankzij dit hoge aantal ook nog de vierde punt mogen hebben. Mede dankzij een sportieve Cor die ons een puntje in de eerste game matste, vrees ik achteraf, maar desalniettemin erg blij. Doesman legde er een gemiddelde 146 naast. Voor hem zat er wat meer in, maar net als eerder lijken de pins met hem te sollen. In mijn taal zou ik zeggen: hij heeft een regelmaand. Wat we wel meer zien op dit niveau is een lichte daling als voorbode van een sterke piek en meestal een nieuw ijkpunt in het spel. Mag dat ook voor Spanjer gelden? We hopen het van harte.