4 december

We zijn voor het eerst sinds weken compleet als team. Er heerst dan ook een opgewonden sfeer in de hal. Doesman en Spanjer zijn zelfs een kwartier te vroeg en vergrijpen zich dankbaar aan een bak koffie. Wij zullen de eerste game gooien en Duo Penotti is onze uitdaging vanavond. Vorige keer speelde ik met Jack tegen hen. Een druk op Duo Penotti en u vindt het verslag. 3-1 werd het toen en ik zeg nog: vanavond wil ik er 4-0 van maken. Dat lukte, maar niet voor ons.

We spelen baan 1 en 2. Spanjer werpt af en laat teveel pinnen staan. Hij weet ze niet te dekken. Dit zal de game verder bepalen.
Het Duo begint daarentegen meteen op hoog niveau te scoren. Hij gooit een fourbagger en een 200+ game en wij moeten het doen met een magere 121 en 126. Dat zijn recreatiescores en daar mag niet te lang bij stilgestaan worden.
Spanjer neemt een potje vrij. Bokman en Doesman doen het wat beter. Bokman zet de tweede game op 133 punten en Doesman scoort hoog. Heel hoog. Hij legt een 170 game en ze komen maar een handjevol puntjes te kort voor een puntje.
De derde mag Spanjer weer gooien. Hij grijpt maar weer naar een blauwe 12 ponder. Gooit wat vaker door het midden en plaatst een 140. Bokman gooit strak en vooral aan het eind erg goed, maar de schade was al niet meer in te halen. We spelen naast Truus en Wim. Zij staan lekker te werpen. Wim werpt een mooie split en ontvangt applaus. Hij draagt vandaag een bril. Een oog blijkt het niet meer te doen. Dat zuigt. Gelukkig is hij er niet depressief onder. Hopelijk brengt een operatie herstel.

Dit is de laatste keer dat we verliezen. De afstand wordt te groot om achterover te leunen en te teren op drie overwinningen in het verleden. Als we onderaan eindigen dit seizoen dan vrees ik dat Easy Slider naar de geschiedenis boekjes kan verhuizen.

Jack is overigens inmiddels schriftelijk toegevoegd aan het Easy Slider team. We hebben nog geen shirtje voor hem. Hij zal vooralsnog optreden als vaste invaller. We zullen spoedig een strike van hem filmen. Mocht u op Jack drukken, dan ziet u wel ergens een foto van hem.

16 oktober 2007

Het belooft een bijzondere avond te worden. Doesman en Bokman zijn beiden verhinderd en Easy Slider bestaat vanavond uit Spanjer en Jack. Zijn achternaam is me ontglipt. Jack is een 'Django' binnen de bowlingsport. Zoals Django speelde niemand omdat Django drie onbruikbare vingers had. Pink, ringvinger en middelvinger waren verlamd en misvormd door een binnenbrandje in z'n woonwagen. De linkerzijde van z'n lijf was verlamd en als toetje was z'n linkerbeen geamputeerd. Django verbleef twee jaar in het ziekenhuis en leerde zichzelf daar de 'djangostijl', zoals dat later werd genoemd. Hij werd een van de grotere virtuozen op de gitaar. Ongeëvenaard en ongeimiteerd Hij speelde overigens ook viool en banjo. Voor de geintereseerden; zijn broer heet Schnuckenack. Een machtig violist in de zigeunerjazz.
Nu vraagt u zich ongetwijfeld af... in welk opzicht is Jack een 'Django'. Wel, Jack heeft een bal gekocht, maar z'n duimgat is te klein, waardoor hij zonder gebruik van de duim werpt. Hierdoor geeft hij met zijn middelvinger en ringvinger de bal een dusdanige spin dat de olie alle kanten op spettert en de impact op de pins extraordinair te noemen is.
Enfin... we spelen op baan 5/6 en onze tegenstanders zijn Eric en Gracia. Duo Penotti. Dit waarschijnlijk omdat Gracia donker van huid is en Eric blank. Als ik goed ben ingelicht zijn ze getrouwd en wat ik zeker weet is dat ze bij de top van bowlend Tiel horen. Nog wel althans.
We beginnen. Ton begint slecht en na een paar worpen leg ik 'm terug in de rail. Ik pak een blauwe huisbal en zet de eerste set op 155. jack volgt op hoog niveau met een 149. later blijkt bij de bekendmaking van Jack's handicap dat dit genoeg was voor een 1-0.
De tweede set spelen we op baan 6. We zakken beiden wat in, maar dat doen de buren ook. Het overleg wordt daar steeds heftiger en Eric en Gracia beginnen ons geweld serieus te nemen. Waar ze bij aanvang nog dachten een plakje cake te krijgen hikken ze nu tegen een stevige Hollandse hutspot aan. Spanjer (139) verslaat Gracia op punten en jack (138) mist ondanks een paar stuntshots amper 20 punten op Eric. Set twee is ook in de pocket. Terug naar baan 6. Christel serveert een biertje en de wekelijkse Nederlandstalige drek druipt uit de boxen. Ik kan m'n draai niet vinden en Jack nog minder. Hij pakt vaker een duimbal 12, maar dat kan hem niet redden. Hij geeft de pot weg met een 109 dieptepunt en Spanjer legt er een magere 123 naast. Te weinig voor een 4-0, genoeg voor een 3-1. Een welkome score na de winst van vorige week en waarschijnlijk een treetje hoger op de ladder.
Een mooie avond als we beseffen dat dit duo een handicap van 32 heeft.

25 september

De parkeerplaats was weer afgeladen deze bijzondere avond. Met goed gemoed en vertrouwen liepen we de bowlinghal binnen. Doesman en ik. Bokman moest thuisblijven. Zijn vaderlijke plicht speelde parten op deze belangrijke dag.
Onze tegenstander deze avond? Het dreamteam 'de bengeltjes'. Cor en Adrie. mannen die er geen doekjes om winden. Cor gooit gemiddeld 300. Wat? Ja, 300 euro per maand. Deze buitengewoon krachtige bowler speelt 16 x per maand en bij aanvang dacht ik al 'dit wordt een oefenpotje met een paar extra glazen bier'. En dat werd het. De gezelligheid werd opgepimpt door een onverwacht aantreden van Bokman. Zoals elke goede vader heeft hij de zorgtaak aan een oppas overgedragen en is de deur uitgevlucht. De hoop op een puntje steeg met stip.
Adrie behoeft geen introductie. Zijn naam is synoniem aan de bowlingsport. Van hem win je enkel als hij geblesseerd is. Vanavond was hij dat niet. Toch school er deze avond een verrassing onder het dak van de BVT.
Bokman, koud van de straat, begon met een magere 120. Doesman wist weer te glanzen met een zuivere 143. Te weinig om weerstand te bieden aan het geweld van Cor, maar genoeg om blij te zijn.
De tweede set doe ik met Bokman en weten we terug te slaan met een 165 en een 134 game. Afdoende om een punt mee naar huis te nemen. We nemen afscheid van Bokman en concentreren ons op de derde set. Spanjer werpt lekker. Wederom met Ton in handen. Hun relatie lijkt hersteld. Hij tilt naar de 144 maar Doesman lijkt de lat uit het oog te zijn verloren. Zijn worp is de belichaming van 'easy slider', maar hoe easy ze ook glijden, de pinnen blijven overeind. Hij kan 'm nog net op 128 zetten. Geen score om je voor te schamen als we de handicap erbij tellen, maar te weinig om de winst te ijken. Cor en Adrie gaan naar huis met een 3-1. Wij verheugen ons op een puntje. Om de geboorte van mijn jongste dochter te vieren nemen we nog een paar biertjes en taaien af. Volgende week moeten we winnen.