24 maart 2009

wint Spanman dit jaar de 'lekkerste bowler van het jaar prijs'? Als het aan hem ligt wel.


"De fans weten het al, de tegenstanders zijn op de hoogte, Easy Slider is terug en maakte dat in al zijn glorie en geweld bekend aan de wereld door een ingrijpende en verpletterende 200 van Spanman. Er staat een allesvernietigende tsunami aan de deur van bowlend Nederland en dit keer heeft opendoen weinig zin. Sinds vorige week, dinsdag 24 maart, staat Easy Slider wederom op de lijst van zeer gevaarlijke stoffen. Easy Slider heeft echter z'n vergunning aangevraagd en is nu klaar voor een chemische strike op de titel van seizoen 2008/2009. Beware, het tij is gekeerd en vanaf morgen, dinsdag 31 maart is geen team meer veilig en wordt niets of niemand gespaard. "

Tot zover een willekeurig citaat uit een willekeurig blad. Treffend? Inderdaad. Maar kunnen de mannen daadwerkelijk door de lak de baan nog zien? Geen idee. Daarvoor moeten we eerst de betekenis van die zin ontdekken. En dat gaat nu niet lukken. Wat we wel weten is dat de heren Bokman en Spanman gebowld hebben op het hoogst van de bovenste plank en de tegenstanders van vanavond, Truus en Wim, enkel beduusd en overdonderd konden toekijken hoe Easy Slider de pot vrij makkelijk weggaf in een bekend klinkend 1-3 akkoord. Ware het niet dat Spanman de avond beklonk en dankend op zijn knieën zijn 199 met een laatste pin in een 200 omtoverde en hij sinds lange tijd weer zijn naam hoorde weerkaatsten op het hout van baan 7, dan, want de zin is nog niet af, was deze avond wederom een echo klinkend uit het verslag van twee weken geleden waarin een harp hoog in de wilgen hing en welke hopelijk na vanavond wederom wonderschone klanken zal laten klinken en Easy Slider zal aansporen en inspireren tot vermenigvuldiging van deze torenhoge score.
Alweer baan 7? Inderdaad.

En Bokman dan? Heeft hij nog bijgedragen aan iets of wat?

Bokman had met een iets beter presterende Spanman 4-0 mee naar huis genomen. Echt? Uiteraard. We bleven alle partijtjes dicht bij Wim en Truus, maar Spanman kon in pot 1 en 2 niet laten zien wat we van hem gewend zijn. Hij gooit ver onder de maat en zet Bokman letterlijk voor het blok aan zijn been. Bokman zet de eerste op 150, maar dat had een 160 kunnen zijn, en een nette 145 in de tweede. Daartegenover zet een Spanman 130 en 131. Lullig maar waar.

Oh.

3 februari 2009

Waarom we niks meer lezen over Sandokan? Hij heeft een bijbaan.

Vanavond herdenken we de 253e geboortedag van Mozart, je weet wel van die riedeltjes op de klavier en de musicals als La nozze die Figaro en die Zauberflöte. Mozart was een geniale man, die en passant op 10 jarige leeftijd een aantal varianten schreef op het Wilhelmus. Hij was met zijn ouders op bezoek bij de inhuldiging van Willem V Batavus, erfstadhouder der verenigde Nederlanden. Dit was niet eens zijn meest bijzondere prestatie, hij werd op 13-jarige leeftijd concertmeester aan het hof van de bisschop van Salzburg en schreef een imposante hoeveelheid muziekstukken, welke nu nog beluisterd en bewonderd worden. Mozart stierf op 35-jarige leeftijd, onder verdachte omstandigheden. Hij was ziek, maar de theorie zegt dat hij best vergiftigd zou kunnen zijn. Mozart zelf heeft voor zijn dood aangegeven aan zijn vrouw vergiftigd te worden, en collega's vonden hoge doses arsenicum in de inkt waarmee Mozart zijn laatste meesterwerk, requiem, schreef. Mozart zelf was overtuigd dat, ondanks in opdracht van een ander, hij requiem voor zijn eigen begrafenis schreef, wat dus ook zo was.

Lang niet zo opmerkelijk en groots, maar toch zeker stof die tot tevredenheid stemt, was de prestatie van het gehavende Easy Slider deze 27e Januari. Bokman en Doesman traden vanavond aan tegen Truus en Wim. Bokman, die afgelopen weken een dal heeft moeten doorworstelen, was vandaag klaar om de wereld te laten zien dat hij een goeie bowler is, en dat is hij. Doesman, al enkele weken niet getopt, en ook niet geflopt, probeerd deze avond te ontkomen aan de middelmatigheid.

De eerste pot lijkt ES zich redelijk te kunnen optrekken aan het niveau van Wim en Truus, en met een beetje geluk en een hoge handicap slepen zij het punt binnen. Doesman een middelmatige 140, Bokman een teleurstellende 119. Toch reden tot tevredenheid, het punt is aan ES. De tweede ronde gaat beduidend beter, althans dat is te zeggen voor bokman. Doesman legt een strakke 140 na die van eerder, en is nog niet blij. Bokman daarentegen, heeft deze pot de smaak te pakken. Hij knalt ze d´r in en int hoog: 179. Zo kennen we de captain weer! Wim en Truus blijven na deze pot achter tussen wanhoop en vertwijfeling, 4 - 0, het zit erin!

De laatste pot lijkt ES vol euforie aan het werk te gaan, maar al gauw blijkt dat Bokman zijn kruit heeft verschoten. Na 10 frames zet hij een vertrouwde 107 neer, bijna reden voor hem om te janken, maar hij is een grote jongen. Gemiddeld gooit hij vandaag 135, iets wat de afgelopen weken niet lukte, glorie rijst aan de horizon! Doesman weet zich de laatse game tot een ander niveau te heffen, maar laat genoeg liggen om een nette, maar wederom gemiddelde 157 neer te zetten. Doesman wacht al weken op die ene echte uitschieter, het moment waarop zijn werk met de "the Hammer" beloond wordt. Wim en Truus sluiten hun avond goed genoeg af om ES de 4e punt te ontnemen, de heren nemen er toch 3 mee naar huis. Alles bij elkaar een succesvolle avond, lekker gesmeten, punten mee!

Afgelopen zondagnacht (het is nu 4 februari) werd de superbowl gespeeld. Het grootste sportevenement van de VS, de naam doet het wel vermoeden, gaat niet over bowlen. De superbowl is de finale van het American Football seizoen. Een leuke sport, als je van een 4 uur durende zit houdt, waarin je om de oren geslagen wordt met amerikaanse clichés. Ikzelf vind het mooi om te zien, het is een sport die is ontwikkeld om de kijker telkens opnieuw naar een climax te brengen. Het komt vaak allemaal aan op de laatste paar seconden van een wedstrijd, iets wat je bij meer typische amerikaanse sporten terug ziet. Dit jaar speelde de Pittsburgh Steelers tegen de Arizona Cardinals. De Steelers wonnen, na een bloedstollend laatste kwartier, door een touchdown in de laatste 30 seconden (de befaamde 'dying seconds') te maken.

So What? denkt de extremistische bowler, die vanzelfsprekend hier geen interesse in bezit. Het gaat hier om de reclames, wat in een land als de VS geen verrassing is. 3 miljoen dollar om 30 seconden je product te adverteren tijdens dit evenement. Een van de grootste adverteerders dit jaar is Pepsi, èn wie speelt daar een grote rol in de reclame? Bob Dylan! Jawel, deze antikapitalistische held uit de jaren 60 en 70, heeft zijn naam en prachtige chanson 'forever young' geleend aan Pepsi, om het vervolgens te laten verkrachten door een 3e rangs artiest uit het platvloerse hiphop-genre! De grootmeester van de folk, beheerser van de pen, weet mij hiermee in ieder geval te verrassen. Mozart kon niet rondkomen met - omgerekend- 75000 euro per jaar, niet vanwege hoge lasten, maar vanwege zijn feestelijke levensstijl. Zou Bob dit ook op het oog hebben, en hiermee een extra zakcentje willen opstrijken? http://www.youtube.com/watch?v=VIbs3sFGdbc

25 November 2008

Dimple, omdat je wilt winnen!

De felicitaties van de captain zijn net, een minuut of tien geleden, in ontvangst genomen. Hij nam speciaal de moeite vanuit z'n kantoor te bellen en liet overtuigend blijken erg trots te zijn op de mannen van de avond. Het is ook niet mis. Winnen van veelvoudig Europees Kampioen Wim en zijn niet te evenaren Truus doe je niet op dagelijkse basis. Wim zal spijt hebben zoveel investeringen te hebben gedaan in dit team dat deze avond een mager legertje inzet. Niet alleen mager in de zin van twee spelers, ook mager in de zin van niet erg dik. Integendeel. Sandokan en Spanman zijn fysiek in topvorm en bij uitstek het visitekaartje van een van de gezondste sporten van dit moment. Ware iedereen van dit postuur, dan was de overbevolking een geschiedkundig feit. At iederen zo gezond en afgemeten, dan kende deze planeet geen hongersnood meer.
Spanman mag de eerste bal loslaten op baan 6. Zijn meervoudig 200 + baan en met een beetje zekerheid werd hier de 224 van Sandokan ingevet en neergezet. Beide heren waren dan ook van mening een herhaling van deze successen voor te dragen.
In game 1 echter werd dat de kop ingedrukt door een verpletterende 210 van Wim. Spanman kan maar 124 pinnen vinden en Sandokan doet z'n best twaalf dozijn te consumeren. Dit voornamelijk vanwege de ijskoude ballen. Spanman laat ze gerust een week in de vrieskou liggen en Wim voorzag een kleine ramp in de vorm van zijn eerder ervaren breukbal na een trip op enkele duizenden meters hoogte. Daar is het vrij koud. Enfin, hij gooit z'n bal en ziet 'm praktisch in tweeen splitsen net voordat de pinnen worden geraakt. Als ik het goed heb begrepen heeft hij met de splitkorst een geul getrokken die je nu nog kunt zien. Ergens in een ver en vreemd land. De bal kon hij weggooien. Het blok heeft hij op z'n trofeekast gezet.
In game 2 laat Spanman merken dat het vocht begint te werken. Hij gooit onverwacht netjes en lijkt even de lijst te dichten. Helaas werd daar in de vierde of vijfde worp een stokje voor gestoken. Hij mist een spare maar werpt de pot verder uit naar een hoopvolle 180. Sandokan heeft een hogere inductiegrens en kan de stof nog niet omzetten in strikes. Hij smeekt om zwaardere middelen maar moet het nu doen met 132 puntjes. Genoeg om de winst te ontvangen, te weinig om opgetogen te zijn.
We gaan terug naar de zesde baan en de ballen lijken intussen op kamertemperatuur te zijn. De heren gaan nu aan de whisky en beginnen aan de pot van de avond. Niets lijkt te mislukken en halverwege is de winst al een feit. Sandokan is blij, hij gooit glad en soepel en de bal blijft goed op de baan liggen. Hij kan zich verheugen in een stijlvolle 178'er. Spanman duikt net onder de magische grens met een gespierde 198. Hij heeft deze avond voornamelijk met zijn Ton gegooit en de relatie met deze 15 ponds kanonskogel lijkt compleet hersteld. Er is zelfs geen sprake van armzeer zo ondervonden we net tijdens een teambijeenkomt ter evaluatie van de prestatie. Het niveau in Tiel is deze avond, luisterend naar John, extreem hoog. Na de eerste pot werden een onredelijk hoog aantal namen genoemd waaronder de impressieve 258 van Annemieke.

Bel je nog even Joep! Of ben je te druk met je eigen?

14 oktober 2008

Spanman laat zien dat het mogelijk is tweemaal 189 te werpen

Op deze avond spelen we tegen Andre en Frank. Twee nieuwe namen in onze lange lijst met tags. Dit is een nieuw team in de league. Zij hebben de plek ingenomen van Michelle en Henk. Naast de plek hebben ze gelukkig ook het spanningsniveau meegenomen. We waren getuige van een kiele kiele met als uitslag een 2-2. Inderdaad, het was spannend. We winnen er eentje met een twintiger voorsprong, eentje met een 4-tal puntjes en we verliezen er eentje met een ... tja, op zulke momenten word je ingehaald door de aftakeling van je mental buddy. Je beste maat onder de schedel. Het centrum van bestaan en besef, van begrip en beleving. En.. herinnering. Wat is de waarde van een film als je hem vergeet? Wat is vriendschap nog waard als je je eigen bowlingmaten niet meer herkent en niet meer weet of je aan je eerste glas of je tiende zit te nippen. Misschien overdrijf ik. Sandokan zal me wel inlichten over de ware toedracht van deze avond. Een ding weet ik nog goed en dat is de man van de avond. Dat was Spanman. Wat stond die lekker te smijten.
We spelen op baan 7 en 8 en bij het zien van de tegenstander denk ik even aan een fiasco. Dat mogen we niet meer doen. We winnen tegenwoordig van iedereen, dus ook van deze kunnen we winnen. De eerste twee potjes doen we dat, de derde hadden we ook kunnen hebben ware het niet dat Sandokan in een dipje stapte. De tegenstander ontvangt enkel lof en ere voor een sportieve avond.
Op baan 7 spelen Spanman en Doesman. Doesman gooit met een splinternieuwe bal van Wim een ogenschijnlijk onmogelijke 125, maar doet het toch maar. Hij volhardt in zijn balkeuze en heeft in zijn hart besloten deze bal aan te schaffen. Het zal hem twee bier gaan kosten. Binnenkort een mooi verhaal met foto over deze tot Wim gedoopte bal. We winnen deze pot dankzij een sterke 189'er van Spanman.
Op baan 8 gaan Spanman en Sandokan de lakens uitdelen. Sandokan voelt de 224 nog in de vingers en probeert vanavond de helft daarvan te benaderen. Dat lukt 'm net niet. Maar met de blik op Spanman gericht kan hij het zich veroorloven. Gelukkig dipten de buren deze pot. Spanman legt een identieke 189 en Sandokan vult 'm aan tot 296. Voor de trage mavo-studenten onder ons... 107.
Dan lopen we de route terug naar baan 7 waar we getuige zijn een fraaie strijd. Zowel Sandokan als Doesman staan ontspannen en kundig te werpen. Doesman weet nu een lat te vinden waar Wim lekker op kan rollen. Wim stuurt mooi in en belooft het talent van Doesman aan te vullen in de komende weken. Does gooit 152, Sandokan mag met een 133 naar huis fietsen. Een goede score, vooral in de schaduw van de handicap, maar toch een fractie te weinig voor een 4-0. Dit zijn momenten die pijn doen. We leveren de laatste punt in tegen een hele hoge prijs. Ik moet nu toch echt de scores van de andere banen gaan bijhouden voor de completering van het geheel. Uit mijn hoofd moeten de buren dus samen meer dan 400 hebben gegooid.
Resumerende een puike avond met een goed gevoel voor de toekomst.

7 oktober 2008

De deuren van het droomtheater stonden weer wijd open!


Wanneer Spanman de Tielerdeuren binnenwandelt na een ontspannen rit over de a15 staan de mannen al in te werpen. Bokman, Sandokan en Doesman zullen deze avond bepalen en de tegenstander is de gebruinde en uitgeruste 'Dubbelgangers'. Net als onze Bokman zijn ze een paar weken elders geweest. Bokman is net terug uit Kenobi waar hij, zoals eerder gesproken op deze blog, dingen moest doen. Zijn grootste prestatie is toch wel een nieuw lezer winnen voor deze blog en die willen we bij deze van harte welkom heten in het hart van de professionalisering van de bowlingsport in Nederland. Welkom Joep. Je zult nog veel moeten bijlezen, maar dankzij een geoptimaliseerde index in de kantlijn, kun je nu bijv. op ABC tikken en meteen je bureau omhoog zien komen aan de hand van een paar van de beste schepsels van dit moment.

Maar... inderdaad, we zijn aan het bowlen en Spanman trakteert op een bordje vet. Kristel weet nog ergens een lijk te liggen en dat krijgen wij op een bordje opgediend met mayonaise en een zoetzure saus. Gelukkig is er bier genoeg om het weg te spoelen. Het mag de pret niet drukken. Spanman viert voor het gemak zijn verjaardag en we mogen getuige zijn van een spannende eerste pot die op een paar pinnen na gepakt wordt door Wim. Hij gooit als een tierelier deze avond. Bokman noteerd een matige 135 en Doesman doet er een zuinige 127 bij. Achteraf gezien geen reden om te winnen.
Dan mag Sandokan aan de leg. Hij is nu ongeveer met z'n tweede vaas bezig, en dat is net te weinig om tot blinken te komen. Lettende op de 215 die Wim uit z'n pols haalt zal het hem ook een worst wezen. Bokman doet zijn best en kijkt naar een gladde 150.
Het staat inmiddels 0-2 en wij zetten de hoogst mogelijke handicapcombi van vanavond in.
Doesman gaat los en weet op baan 4 een fantastische 178 te pakken en als Sandokan daar nog een welkome 148 bij telt zien we dat ze zich op het randje, mede dankzij een misser van Truus, de laatste punt weten toe te eigenen. Lange zin, maar wel begrijpelijk.

Terug naar de bal van Wim. We besluiten Spanmans verjaardag voort te zetten op baan 6. Op deze baan zijn al heel wat wonderen geschiedt, maar vanavond hadden we er geen van allen eentje verwacht. En al helemaal niet omdat de sfeer ontspannen, feestelijk en ontwikkelingsgezind was. We mogen wat werpen met Wims bal en dat blijkt een prettige bal te zijn. Zo'n bal die op zichzelf op zoek gaat naar het juiste midden. Dat is dus zijn geheime wapen. Volgende week neemt hij er nog eentje mee.
Enfin... we werpen lekker, drinken een biertje, besluiten nog een potje te doen en dan gaat Sandokan volledig los. Met Trudie in de hand gooit hij 6 (zes) strikes achter elkaar en heeft daarbij maar twee spares nodig om de klok op 224 te zetten. De tweede hoogste score van Easy Slider ooit. Sinds 7 oktober 2008 telt Easy Slider 4 200 plus gooiers! Lullig dat de rest van het team daar een paar jaar over heeft gedaan. Maar, het laat zien dat Easy Slider niet alleen een grandioos team is, maar ook een uitstekende kweekschool van talent. We hoeven maar een paar weken terug om het debuut van Sandokan te bekijken. Hij begon die dag met een 114. Dat was 2 september. U kunt nu verder stoppen met lezen, want we eindigen met een analyse op de ontwikkeling van topspeler.

2 september gooit Sandokan dus 114.
16 september gooit hij 128.
23 september heeft hij een doorbraak met een 193. Daarna doet hij een zuinige 100.
30 september gooit hij een nette 145 en eentje die ik niet geblogd heb. Daar zal ik een viltje voor terug moeten zoeken.
Als hij dan op 7 oktober weer naar de 109 duikt, om het meteen goed te maken met een 148, zien we een duidelijke opgaande curve. Als we ontspannen uitgooien en hij gooit 224 dan zien we een trapsgewijze ontwikkeling waarbij hij na een paar treden omhoog, een kleintje terugzet om vervolgens weer fors te steigen. Zet hij dit voort, dan zitten we tegen december met een 300 in het team. Wie zes strikes achter elkaar kan gooien, kan er ook 12 leggen.

Ter ere van de 224 een puike banner. Helaas kon de webmaster 'm niet animeren. Dat komt wel na zijn opfrissingscursus.

Nog meer goed nieuws kwam ons ter ogen. Dimitri stond weer ouderwets kogels af te vuren op de baan naast ons. Hij kon de avond niet verzilveren, maar, zoals Mohammed zei: 'meedoen is belangrijker dan winnen.'

22 april 2008

Doesman en Spanjer moeten werpen. Da's altijd feest. Ze hebben beiden donker haar en daar houden de fans van. Ze worden, vooral nu het wat langer licht is, opgewacht door hordes hitsige fans. Een meisje is teleurgesteld. Ze kwam voor Bokman. Bokman is zeilen. Hij geeft een bowlingclinic op de rijn. Voor een stel zakenyuppies op een luxe jacht. Hij liever dan wij. Hij heeft dan ook het geld hard nodig. We schieten snel een plaatje van de drie leukste dames en zijn klaar om onze grootste vijand te ontmoeten. meervoudig europees kampioen. Meer hoef ik niet te zeggen. Iedereen weet wie dat zijn. Inderdaad... Truus en Wim. We lijken te boffen daar ze volgende week in Rhodos moeten spelen. We weten nog van de vorige keer dat ze dan soms wat matig uit de hoek komen. Tiel wordt ineens klein en weinigzeggend als het woord Rhodos valt. Het tweede boffertje is dat Wim een ontsteking in zijn schouder heeft. Niet dat dat wat zegt. Wim heeft een hoge pijngrens. Enkel op de spares zouden we hier wat aan hebben.
Dan een minpuntje. We spelen op baan 1 en 2. 2 wil nog wel, maar baan 1 is mijn Graveyard. Als u op trefwoord Graveyard drukt, dan weet u wat het is.
Spanjer mag eerst gooien en gooit mis. Hij legt zijn eerste bal in de goot. Wat een puike curve had moeten zijn is een lange rit over de rechterlijn om vervolgens rechtsaf de geul in te slaan. Spanjer laat zijn hoofd niet hangen en werpt met de tweede bal wel 8 pinnen om. Dat zijn er bijna tien.
Doesman begint goed, zakt iets in en herstelt naar de 134. Hij lijkt z'n draai en lat niet te kunnen vinden. Spanjer daarentegen gooit met een oranje 13 ponder inclusief diepe buts een nette bal richting de 159. Hij is niet overdreven blij. Wim en Truus staan lekker te werpen en gooien beiden rond de tweehonderd. 0-1. Logisch.
Baan twee zit Doesman dwars. Doesman kan weinig tot niks presteren en is blij dat hij 'm net over de honderd gooit. (106) De buren op baan 1 ervaren het graveyard gevoel van Spanjer en moeten buigen voor zijn 158. We zetten 'm op wonder boven wonder op 1-1. Ik zeg tegen Wim: Nou gaan we bowlen. Niet wetend dat Wim z'n pijn toppuntjes bereikt begint Spanjer een reeks spares te innen. Hij lijkt ze niet te kunnen missen en ware hij twee dipjes minder rijk, dan was een 200+ zijn verdiende loon. Nee, hij mag blij zijn met een ronde 170. Doesman hersteld zich laat maar tijdig en legt er 145 pinnen naast en samen moet dat voldoende zijn om er 3-1 van te maken. Dat is het. Easy Slider is blij. Gaan we het toch nog meemaken? U hoort het na de vakantie.

PS. Michelle weet een 270 te noteren. Ze ging hard op weg naar een 300. Volgende keer misschien.

19 februari 2008

Vanavond spelen we tegen de Dubbelgangers. Wim en Truus. We hopen een punt te pakken en doen dat al in de eerste game. Voornamelijk dankzij Spanjer die ouderwets goed staat te sporten.
We spelen overigens zonder Doesman.
De tweede en derde game komen we niet goed uit de verf. We besluiten veel bier te gaan drinken en hebben een geslaagde avond. Als we op huis aan gaan blijken we achter de vriendin van Bokman te rijden. Hij besluit bij een stoplicht van wagen te wisselen. De vriendin schrikt dusdanig dat zij wegrijdt en Bokman ten asfalt doet vallen. Door rood rijdend wordt zij geraakt op de bestuurdersportier en komt klem te zitten. Bokman probeert samen met Spanjer het portier uit haar zij te verwijderen, maar slagen daar niet in. De brandweer weet haar te bevrijden. Zij ligt te revalideren in het Tieler ziekenhuis. Het laatste nieuws is dat zij er bovenop zal komen.
Misschien goed om wat te vragen aan Bokman:

Oi Bokman... met de schrik vrijgekomen?
Ja, het was even link, maar het bleek een schaafwond op de knie.

Ik bedoel omtrent je vriendin?
Sorry, daar gaat het beter mee.

Zal ze ooit nog kunnen pianospelen?
Nee, maar dat kon ze ook niet.

Geen nare dingen?
Nee, ze hebben wat gehecht en gespalkt. Verder alles ok.

Ga je nu minder drinken?
Nee, dit zijn van die situaties die je niet in de hand hebt. Drinken of nuchter. Je beseft niet dat iemand zich kapot schrikt als je een portier opentrekt.

Wanneer mag ze naar huis?
We hopen met een kleine week.

ga je bowlen dinsdag?
Ik ben zeker van de partij.

Ik zag dat je bowler van het jaar bent. gefeliciteerd!
Dank je. Is een enorme waardering voor mijn spel en een hart onder de riem voor de komende wedstrijden.

Wie is er aan de beurt?
Dinsdag spelen we tegen Towe.

Tot zover het serieuze gedeelte. Hier de scores:

Spanjer: 134,105,139
Bokman: 143,160,167

18 december

Het is donker en koud. Bokman heeft geluk. Hij krijgt een lift. Doesman boft minder. Hij moet fietsen. Hij heeft de fiets meegenomen in de trein. Zo wint hij tijd en komt na twee worpen al binnen. Hij kan een kwartier op adem komen en kijkt naar de eerste game tegen Wim en Truus. En wat een game. Bokman en Spanjer staan verschrikkelijk te imponeren op baan drie. Vooral Spanjer maakt indruk met een X-X-8/-9/-X-8/-X9/. Zijn begin heeft twee zwakke momenten en die kosten hem de 200 plusser waar hij al zolang naar hunkert. Hij zet de teller op 191 en is ondanks de gemiste kans blij. Heel blij. Mede dankzij een torenhoge score van Bokman, die 146 werpt en daarmee een punt of dertig boven zijn huidige worpgemiddelde gooit pakken we de eerste punt. En de vorm bij de buren is hoog. Vooral bij Wim. Hij legt zonder knipperen een five-bagger en ware het een 'een op een' potje dan had de punt bij hem gelegen. Bokman's best is een 8/-X-8/-9. Verder geen blikvangers van zijn kant, behalve een sterke start met een X-8--X. had hij beter geïnd, dan was zijn eindsaldo het dubbele geweest. Of bijna.
Game twee spelen we op baan vier en Bokman wil hoger. Het is nu echter Doesman die het stokje overgenomen heeft. Hij begint als een geroutineerd werper z'n sliders door de olie te drukken. Met succes. 144 weet hij te noteren. Er had meer ingezeten, maar hij moet buigen voor de stugge pins waar Truus ook al tegenaan liep. Ongebruikelijke spares, waarover binnenkort meer, en overduidelijke Strikes die toch een pin 10 laten staan.(worp 5 en 7) In zijn geval ook met regelmaat de 'Kingpin'. Wat is de 'Kingpin'? Even snel, dat is de eerste pin achter de 'Headpin'. De 'Headpin' is de voorste pin. Die beschermt als het ware de 'Kingpin'. Zoals de vlag bij Stratego vaak ingebouwd wordt door bommen, zo staat de 'Kingpin' ingebouwd door alle andere pinnen. De bal geldt hier dan als Mineur. Dat is de bommenopruimer. Maar die vergelijking hoeft nu niet op te gaan. Stratego is een leuk spelletje, maar haalt het niet bij een mooie pot bowlen. Doesman begon met 9/-X-X, daarna dipt hij in om pas twee beurten later weer toe te slaan en wederom twee dipjes te moeten verwerken. Gelukkig zet hij worp negen goed weg maar kan zich beurt tien niet lekker toe-eigenen. In het besef dat hij enkel spare 1 heeft weten te maken, zien we een hele vette kans vergaan om zijn 257 te evenaren.
Game twee wordt dankzij een overmoedige Bokman die een magere 118 werpt verloren. Hij werpt geen enkele strike. Hij gooit zelfs een drie. Hij wordt verbaal zwaar gestraft maar zet zijn straf om in een excuus voor een extreem onbeschoft badinerend gedrag zulks de Tieler bowlingbaan nimmer heeft aanschouwd. Moedwillig haalt hij het team in game drie naar beneden en lacht luidkeels als de teller van Doesman op 107 blijft steken. Hij eindigd zelfs met een 4/3. Spanjer is zichtbaar aangeslagen na een blik op zijn eindsaldo: 114. We zien precies waar hij werd gehinderd door zijn teamcaptain: 3|5 1|8 7|2 7|2. Bokman wordt de komende wedstrijden geschorst, maar na protest van de sponsor en een goed woord van de tegenstander wordt deze straf omgezet in een dweilstraf.
We verliezen met 3-1 en Doesman en Spanjer drinken een paar biertjes terwijl Bokman de banen dweilt.
Lullig voor hem, maar bowlen is en blijft een 'herensport' waar onbeschoft gedrag en onsportiviteit keihard worden aangepakt.

4 december

We zijn voor het eerst sinds weken compleet als team. Er heerst dan ook een opgewonden sfeer in de hal. Doesman en Spanjer zijn zelfs een kwartier te vroeg en vergrijpen zich dankbaar aan een bak koffie. Wij zullen de eerste game gooien en Duo Penotti is onze uitdaging vanavond. Vorige keer speelde ik met Jack tegen hen. Een druk op Duo Penotti en u vindt het verslag. 3-1 werd het toen en ik zeg nog: vanavond wil ik er 4-0 van maken. Dat lukte, maar niet voor ons.

We spelen baan 1 en 2. Spanjer werpt af en laat teveel pinnen staan. Hij weet ze niet te dekken. Dit zal de game verder bepalen.
Het Duo begint daarentegen meteen op hoog niveau te scoren. Hij gooit een fourbagger en een 200+ game en wij moeten het doen met een magere 121 en 126. Dat zijn recreatiescores en daar mag niet te lang bij stilgestaan worden.
Spanjer neemt een potje vrij. Bokman en Doesman doen het wat beter. Bokman zet de tweede game op 133 punten en Doesman scoort hoog. Heel hoog. Hij legt een 170 game en ze komen maar een handjevol puntjes te kort voor een puntje.
De derde mag Spanjer weer gooien. Hij grijpt maar weer naar een blauwe 12 ponder. Gooit wat vaker door het midden en plaatst een 140. Bokman gooit strak en vooral aan het eind erg goed, maar de schade was al niet meer in te halen. We spelen naast Truus en Wim. Zij staan lekker te werpen. Wim werpt een mooie split en ontvangt applaus. Hij draagt vandaag een bril. Een oog blijkt het niet meer te doen. Dat zuigt. Gelukkig is hij er niet depressief onder. Hopelijk brengt een operatie herstel.

Dit is de laatste keer dat we verliezen. De afstand wordt te groot om achterover te leunen en te teren op drie overwinningen in het verleden. Als we onderaan eindigen dit seizoen dan vrees ik dat Easy Slider naar de geschiedenis boekjes kan verhuizen.

Jack is overigens inmiddels schriftelijk toegevoegd aan het Easy Slider team. We hebben nog geen shirtje voor hem. Hij zal vooralsnog optreden als vaste invaller. We zullen spoedig een strike van hem filmen. Mocht u op Jack drukken, dan ziet u wel ergens een foto van hem.

27 november 2007

Vermoedend dat het een gezellige avond bowlen zou worden met mijn nieuwe beste vriend Jack en onderwijl de verjaardag vierend van de vrouw van mijn collega Bokman, toevalligerwijs op dezelfde dag geboren als Jimi (hij droeg altijd z'n bowlingketting) die de hele avond bewierookt wordt op radio 6 met in gedachten het wondertje dat Sander's vriendin op de wereld heeft gedrukt (Casper Alexander) loop ik de immer sensationele entree van Bowlingcentrum Tiel binnen. Jack staat net z'n nieuwe schoenen te passen, een snelle blik laat zien dat we nog steeds onderaan de lijst staan en bijkomend van een zachte mexicaanse reken ik mijn negen euro af bij mijn tegenstander voor vanavond, Truus. Er is maar een vrouw in mijn leven die Truus heet en uitgerekend tegen haar mag ik vanavond bowlen. Haar partner heet Wim en met in mijn achterhoofd de wetenschap dat deze twee onlangs Europees kampioen zijn geworden leg ik de lat vrij laag en hoop wat op te steken deze avond.
De eerste ballen bij de buren doen echter vermoeden dat de vele overwinningen van afgelopen maanden inclusief het aantal weken dat ze al op nr. 1 staan ze een beetje tam heeft gemaakt. Ze laten opmerkelijk veel liggen en Jack en ik zien onze kans schoon om met pijn en moeite de eerste pot gelijk te spelen. Dankzij Jack, want deze jongen gooide zijn bekende 121.
Gelukkig mag ik voor de tweede pot naar baan zeven en beginnen de strikes veelvuldig te vallen. Bij worp 6 is de beslissing al gevallen en deze keer ook weer met dank aan Jack. Hij gooit 180.
Nu lijken de buren warm te zijn en gaan op jacht naar een volle punt. Jack laat het afweten. Hij lijkt zijn 180 niet te kunnen herhalen. Laat enkele singelspares staan door zijn eerder besproken 'Djangostijl' op zo'n eenzame pin los te laten en inderdaad te missen. Het effect blijft fascineren en even lijkt zelfs de opspattende olie in staat een pin te leggen, maar na twee of drie keer wiebelen staat de pin nog rotsvast overeind. Hij maakt er een 141 van. Iets waar ik momenteel enkel van kan dromen. Wederom een 126'er voor mij en een stapje hoger op de handicaplijst.
Wim en Truus pakken zodoende de derde punt en dankzij twee imponerende handicaps mag Easy Slider het laatste puntje hebben.
De eindstand is 2,5 - 1,5. Raar maar waar.
Wetende dat Cor en Adri afgedroogd zijn door Nus en Annemieke en onze vrienden van Eurohollidays 1-3 hebben gespeeld gaan we toch weer dromen van een treetje hoger op de lijst. Enkele weken geleden stonden we nog op de vijfde. Voor kerst willen we daar weer staan.

4 september 2007

Spanman staat voor grote uitdaging

Het was de eerste dinsdag van het nieuwe seizoen. Topbowlers uit de hele regio verzamelden zich op de zwaar geoliede bowlingbanen van de TBV. Er werden handen geschud en verhalen uitgewisseld. Er heerste een opgewonden sfeer. Wim en Truus deelden hun Italiaanse avontuur. Zij speelden daar een internationaal toernooi. Anderen deelden inzichten verkregen tijdens volkomen rust op een camping of in een hotel. Ikzelf en mijn maat Bokman keken terug op een geslaagde zomercompetitie. Op een haar na verloren. Deelname is belangrijker spraken we elkaar toe. En zeker wat geleerd. Wat valt er te leren als je tot drie maal toe de winst naar je toe getrokken hebt op nationaal niveau? Een hoop, dat is duidelijk.
Wat hebben we vanavond geleerd? Onze tegenstanders zijn twee doorgewinterde strikewerpers. Jeff en Fatih. Jeff heeft 7 baanrecords en fatih gooit moeiteloos de meest ongebruikelijke splits. Doesman, mijn partner voor de avond, weet ze te treffen. Ikzelf blijf ver achter. Met een start van 121 staat het schaamrood op m'n wangen en vraag ik me af waartoe die extra dertig uur inspanning van de zomer heeft gediend. De tweede pot blijk ik trefzekerder en weten we de stand op 1-1 te zetten. Nu gaat het erom spannen. Het begin belooft veel. Doesman blijft op hoog niveau scoren, maar mijn ballen lijken ieder doel te missen. Zelfs mijn veel besproken hookballen nemen beide kanten van de baan om slechts een pin te doen vallen. Helaas. We nemen een biertje en vertrekken. Volgende week zal het beter gaan.