9 december 2009

Bob Dylan, al jaren de no.1 van uw favoriete bowlingteam

Het is half tien als bowlend Tiel samen komt om de krachten te meten. Met de kilometers banketstaaf, pepernoten en chocoladesigaretten nog net achter de kiezen belooft vanavond weer een daverende bowlingavond te worden, althans dat hoopt men. Er werd vanavond laat gespeeld vanwege een bedrijfsfeestje op de bowling, het is dat seizoen. De komende weken zal het tielse bowlingcentrum, voor velen het middelpunt van de aarde, overlopen worden door de kantoorkoppen. Collega's die elkaar al 40 uur per week dwars zitten gaan elkaar dan proberen te verslaan op de bowlingbaan. Zo heeft bowlen dus nog een door weinigen erkent neven-effect, dat van de stressrelief voor de kantoorkoppen. Als de stress eruit is gaan ze met zijn allen steengrillen. 1 of 2 collega's worden zo dronken dat ze vieze grapjes maken, handtastelijk worden en de volgende maandag met het schaamrood op de kaken op kantoor verschijnen. Gek genoeg zijn het vaak de 'middenkader' mensen, te laag in het bedrijf om echt wat te betekenen maar hoger dan de bodemlaag. Deze mensen moeten dan ernstig door het stof, wat hun - vaak toch al zwalkende - positie ondermijnd. Enfin , hoe dit verder zo komt, daar kunnen we nog hele essays over schrijven, en daar is deze blog niet voor opgericht.

Vanavond wordt Easy slider gerepresenteerd door bokman, sandokan en doesman. Hun tegenstanders: De duo Penotti's. Al vele malen beschreven, en beroemd om hun gracieuze stijl, berucht om hun soepel ogende afleidingstechnieken, vooral bokman laat zich hier wel eens door afleiden. Vanavond heeft hij zich voorgenomen om zich niet te laten afleiden, en recht voor de pins te gaan. Hij werpt vanavond dan ook goed, met wat meer geluk 200+ materiaal. Vooral de spares lijken vanavond allemaal te vallen. Hij start de eerste pot dan ook met een mooie 150. de penotti's breekt het angstzweet uit als ze de concentratie van bokman zien, en doen hun uiterste best de mannen van ES uit hun ritme te halen, welk tot gevolg heeft dat ze zelf niet beter gaan gooien. Doesman trekt zich op aan bokman, en noteerd een 161. De heren kunnen terugkijken op een geslaagde pot, ze winnen met een mooi verschil: 1-0.

De tweede game is voor sandokan en doesman, bokman trekt zich terug in het aquarium voor de rokende bowlers, en denkt na over de volgende game. Sandokan en doesman kunnen hun draai niet vinden. Sandokan rond deze pot af met een gemiddelde 125 en doesman struikelt over zijn eigen score 118. Hadden de heren zich wat beter ingezet was de 2-0 een feit, de penotti's hebben niet hun avond. Voor de laatste pot kan ES zich opmaken voor een hete strijd. Terwijl PSV de 1-3 om de oren krijgt moeten bokman en sandokan hard werken om deze score te ontwijken, het lukt ze. De heren weten de laatste game hun spel naar het juiste niveau voor een 2-2 te gooien. Bokman kan tevreden zijn, hij heeft met 150 en 159 goed gegooid, er zat wellicht wat meer in. Sandokan sloot af met 152, welke hem op een bovengemiddelde avond zet en zijn handicap weer wat omlaag legt. Terwijl ES nog wat nababbeld over de wedstrijd likken de duo P's elkaars wonden.

Groot nieuws voor de fans: Bob Dylan komt naar Nederland voor 2 concerten. Deze dichter, muzikant en filosoof doet ons landje weer eens aan. Voor de gelukkigen die het gaan meemaken word het ongetwijfeld een bijzondere avond. Tegelijkertijd kunnen we lezen dat er nieuw onderzoek naar het begin van het onderzoek in de zaak nathalee holloway zal worden verricht, volgt u 'm nog? Misschien heeft Peter R de Vries - allias de emmy-man - nog tijd.

21 oktober 2008

Soms oogt een product beter dan het is. De teleurstelling is dan des te groter.

Hard gefeit is dit nu echt het 100ste bericht. De vorige melding was inclusief een paar ongeplaatste berichten. Die waren ook niet gepast en hebben we verwijderd. Bij de professionalisering van de bowlingsport in Nederland horen geen onkuise uitingen van bitterheid en frustratie. Ik luister overigens op dit moment naar een nieuwe cd van The katinas. 5 Latino's van het kaliber Los Lobos/Burlap to cashmir etc sieren de voorkant en het plastic werd er snel afgetrokken in de hoop een strakgespannen Spaanse gitaar te horen zwepen. Helaas bleek deze wens na de eerste noot al een windei. Ja, we hadden het gisteravond bij het nuttigen van de veertiende vaas ineens over windeieren. Doesman wist ons weer eens te verbazen met zijn encyclopedische kennis en wijdde dit moment uit over een oud gebruik waarbij een ei voor langere tijd onder het mos e.d. werd gelegd om hem na jaren op te eten. Mocht ik essentiele gegevens hebben gemist, dan zal Doesman dat aanvullen onder de reageer knop. Het is een smakelijke tractatie. Anders dan de cd van The Katinas. Dit is een jongensband waar we in de 80's al genoeg van hebben moeten slikken. Ik ga 'm even wisselen.
Entonces... Estamos Bolerando y esta tarde jugamos con Duo penotti el equipo componese de Eric y Gracitia.
Het gaat steeds beter zoals u ziet. Nog even en we lezen Gabriel Garcia Márquez in de moedertaal. Daarna kan ik rustig inslapen.
Vanwaar dit geleuter? De prestaties van vanavond zijn geen inktpatronen waard. Ik zal een korte impressie geven. Bokman neemt de eerste pot vrij. Spanman doet het met Doesman. Doesman gooit met Wim. Spanman met Trudie. Beide heren staan boven peil te werpen en verslaan de tegenstander deze eerste game zonder moeite. Doesman parelt met 123 pinnen en Spanmans streberigheid dwingt hem 38 punten meer te gooien. 161. 1-0.
Dan mag Spanman aan een Che sabbelen en gaan Doesman en Bokman op baan twee de vuile was uithangen. Ze halen alles uit de mand, maar lijken voortdurend ingehaald te worden door de man met de hamer. Als Spanman uit de rookzone komt is de achterstand al dusdanig dat verder werpen weinig zin heeft. Op zo'n moment zou je als met schaken de tegenstander een hand moeten kunnen geven en de volgende pot moeten kunnen beginnen. Dat kan echter niet. We moeten doorgaan en de enige troost is dat de handicap een paar centimeter groeit. Doesman legt Wim goed neer, de bal draait mooi in, de impact ziet er goed uit, maar de strikes blijven uit. En Wim heeft nog geen Spare reputatie. Als Doesman de spares dan probeert te innen met zijn oranje butsbal vangt hij drie maal bot.
Bokman staat willekeurige ballen naar het eind van de baan te slingeren in de hoop dat er iets gebeurt. Hij rolt er zelfs eentje in de geul. Pas nadat Spanman hem dwingt hoog en hard te gooien begint zijn lijst een opwaartse lijn te maken. Hij kan er nog een redelijke 136 uit persen, maar met de prestaties van een onwennige Wim (120) in de aftiteling is de achterstand exact 100 roodnekjes. 1-1.
Dan mag Spanman weer los. Hij ziet nog kansen voor een 3-1, of een 2-2, maar baan 1 is niet de favoriete bakplaat van Bokman. Bokman kruidt kut en serveert vanavond een gore maaltijd. Doesman en Spanman vinden het niet te vreten en vinden dat ze dat gewoon tegen hem mogen zeggen. Hij gaat er goed mee om. 'Jullie eerlijkheid forceert mij mijzelf te onderzoeken en te zien waar ik voor verbetering vatbaar ben.' Zo sprak hij moedig. In plaats van ons in de plasser te trappen en een defensievelijk conflict te genereren luistert hij naar zijn vrienden en weet hij diep van binnen dat deze twee heren, naast Sandokan wellicht de enigen zullen zijn die straks aan zijn kist staan te huilen en de ceremonie zullen sieren met een herinnering, een gedicht of een lied. Hij verwerpt zich op een afgemeten 120. Spanmans inspanningen om een nette 150 op te leveren zijn verdampt tot een dikke mist. Hij weet voor eigen lust nog een spare te innen met Ton, en sluit met diezelfde Ton de avond af met een puik gecurfde strike. Spanman overweegt sinds vanochtend zijn carrière voort te zetten met Ton.

De heren gaan naar buiten. Daar roken ze staande een Che. Dan gaan ze voetballen onder het genot van nog een Che. Daarna nemen ze nog wat bier tot zich in de gezellige kantine van Dop en dan, als de eerste zonnestralen de strijd aangaan met de duisternis om opnieuw een dag toe te voegen aan het leven gaan ze op huis aan.

7 oktober 2008

De deuren van het droomtheater stonden weer wijd open!


Wanneer Spanman de Tielerdeuren binnenwandelt na een ontspannen rit over de a15 staan de mannen al in te werpen. Bokman, Sandokan en Doesman zullen deze avond bepalen en de tegenstander is de gebruinde en uitgeruste 'Dubbelgangers'. Net als onze Bokman zijn ze een paar weken elders geweest. Bokman is net terug uit Kenobi waar hij, zoals eerder gesproken op deze blog, dingen moest doen. Zijn grootste prestatie is toch wel een nieuw lezer winnen voor deze blog en die willen we bij deze van harte welkom heten in het hart van de professionalisering van de bowlingsport in Nederland. Welkom Joep. Je zult nog veel moeten bijlezen, maar dankzij een geoptimaliseerde index in de kantlijn, kun je nu bijv. op ABC tikken en meteen je bureau omhoog zien komen aan de hand van een paar van de beste schepsels van dit moment.

Maar... inderdaad, we zijn aan het bowlen en Spanman trakteert op een bordje vet. Kristel weet nog ergens een lijk te liggen en dat krijgen wij op een bordje opgediend met mayonaise en een zoetzure saus. Gelukkig is er bier genoeg om het weg te spoelen. Het mag de pret niet drukken. Spanman viert voor het gemak zijn verjaardag en we mogen getuige zijn van een spannende eerste pot die op een paar pinnen na gepakt wordt door Wim. Hij gooit als een tierelier deze avond. Bokman noteerd een matige 135 en Doesman doet er een zuinige 127 bij. Achteraf gezien geen reden om te winnen.
Dan mag Sandokan aan de leg. Hij is nu ongeveer met z'n tweede vaas bezig, en dat is net te weinig om tot blinken te komen. Lettende op de 215 die Wim uit z'n pols haalt zal het hem ook een worst wezen. Bokman doet zijn best en kijkt naar een gladde 150.
Het staat inmiddels 0-2 en wij zetten de hoogst mogelijke handicapcombi van vanavond in.
Doesman gaat los en weet op baan 4 een fantastische 178 te pakken en als Sandokan daar nog een welkome 148 bij telt zien we dat ze zich op het randje, mede dankzij een misser van Truus, de laatste punt weten toe te eigenen. Lange zin, maar wel begrijpelijk.

Terug naar de bal van Wim. We besluiten Spanmans verjaardag voort te zetten op baan 6. Op deze baan zijn al heel wat wonderen geschiedt, maar vanavond hadden we er geen van allen eentje verwacht. En al helemaal niet omdat de sfeer ontspannen, feestelijk en ontwikkelingsgezind was. We mogen wat werpen met Wims bal en dat blijkt een prettige bal te zijn. Zo'n bal die op zichzelf op zoek gaat naar het juiste midden. Dat is dus zijn geheime wapen. Volgende week neemt hij er nog eentje mee.
Enfin... we werpen lekker, drinken een biertje, besluiten nog een potje te doen en dan gaat Sandokan volledig los. Met Trudie in de hand gooit hij 6 (zes) strikes achter elkaar en heeft daarbij maar twee spares nodig om de klok op 224 te zetten. De tweede hoogste score van Easy Slider ooit. Sinds 7 oktober 2008 telt Easy Slider 4 200 plus gooiers! Lullig dat de rest van het team daar een paar jaar over heeft gedaan. Maar, het laat zien dat Easy Slider niet alleen een grandioos team is, maar ook een uitstekende kweekschool van talent. We hoeven maar een paar weken terug om het debuut van Sandokan te bekijken. Hij begon die dag met een 114. Dat was 2 september. U kunt nu verder stoppen met lezen, want we eindigen met een analyse op de ontwikkeling van topspeler.

2 september gooit Sandokan dus 114.
16 september gooit hij 128.
23 september heeft hij een doorbraak met een 193. Daarna doet hij een zuinige 100.
30 september gooit hij een nette 145 en eentje die ik niet geblogd heb. Daar zal ik een viltje voor terug moeten zoeken.
Als hij dan op 7 oktober weer naar de 109 duikt, om het meteen goed te maken met een 148, zien we een duidelijke opgaande curve. Als we ontspannen uitgooien en hij gooit 224 dan zien we een trapsgewijze ontwikkeling waarbij hij na een paar treden omhoog, een kleintje terugzet om vervolgens weer fors te steigen. Zet hij dit voort, dan zitten we tegen december met een 300 in het team. Wie zes strikes achter elkaar kan gooien, kan er ook 12 leggen.

Ter ere van de 224 een puike banner. Helaas kon de webmaster 'm niet animeren. Dat komt wel na zijn opfrissingscursus.

Nog meer goed nieuws kwam ons ter ogen. Dimitri stond weer ouderwets kogels af te vuren op de baan naast ons. Hij kon de avond niet verzilveren, maar, zoals Mohammed zei: 'meedoen is belangrijker dan winnen.'

27 mei 2008

U raadt het al. 4-0 is de oogst van keihard ploegen, zaaien en bewateren. Talent speelt zeer zeker ook een grote rol. De bengeltjes boden zeker tegenstand, maar als Trudie begint te spinnen is er weinig wat je kunt doen. We feliciteren de mannen omdat het een sportief treffen betrof en kijken terug op een paar puike treffers van Cor en zijn legendarische maat Adrie.

We spelen op baan 4 en 3. We starten op 4 en Bokman trekt van leer op een ongenadig harde wijze. Hij vingert Trudie naar een hoger plan en laat haar pieken op een welkome 205. Welkom voor Easy Slider, nog meer welkom voor Bokman. Dit moment lag al weken te sudderen in de vet geoliede pan van deze opmerkelijk sterke bowler. Hij weet de lijst te sluiten tot worp 6 waarna hij verschrikkelijk helaas dipt op de 7. Hij legt een 9- en had hij deze gestriked, dan had hij er 7!! op een rijtje. Een eindscore was dan 238 geweest. Laat dat maar even op je inwerken Bokman! Dat is het verschil tussen een 9- en een X.
Hier de lijst voor het nageslacht: 8/ 7/ X X X X 9- X X 7- Gefeliciteerd namens de fanclub.
Spanjer legt er een middelmatige 132 naast , maar dat is genoeg voor 1-0.
Op baan 3 doen Spanjer en Bokman wat ze het beste kunnen. Een vaasje bier drinken en 170 en 150 gooien. Rond en zeker. 2-0.
Cor en Adrie incasseren de klappen sportief en we gaan weer naar baan 4. Daar zakt Spanjer in als een stuifzwam en kan hij enkel zijn ogen ten hemel richten en danken voor een schepsel als Bokman die duidelijk nog niet uitgebowld is. Bokman is blij dat we doorgaan in het komende seizoen en gooit zonder blikken of blozen een 164. Spanjers notitie is nauwelijks het vermelden waard, maar had hij vier punten minder gegooid, dan had hier een ander verhaal gestaan. Voor de liefhebbers: 117. Lachen mag. Hij gooide perfecte ballen, maar ze slipten op de 2/3de.

Bokman is terug. Hij is verliefd op Trudie en weet dat zij de afgelopen drie weken een mentale tsunami in het team heeft veroorzaakt. Alle eer aan Bokman voor deze welkome score en een treetje meer richting de tweede plaats. Mogen we dit volhouden, dan houdt Easy Slider volgende maand de beker omhoog.

29 januari 2008

Het is alweer twee weken geleden dat we bowlden. De verwachting was dus realistisch. Welke verwachting? Te winnen van Meines en John. Beiden inderdaad al geïntroduceerd. Waar ging het mis? Wat hebben we over het hoofd gezien? Niks waarschijnlijk. We hadden gewoon iets beter moeten werpen.
Excuses voor de trouwe fans uiteraard. Waarom? Omdat het al zaterdag is en de volgende dinsdag alweer voor de deur staat.
We hebben problemen met deze site. het uploaden van berichten gaat stroef en moeizaam. De lessen lopen hierdoor achter. Heel af en toe, zoals nu, blijft het goed gaan. En dat terwijl ik nu liever iets anders doe dan typen. Het is 22.00 zaterdagavond en ik heb net een kinderfeestje afgesloten van m'n tweede dochter. Ja, was gezellig. Lekker gebowld. Ik tenminste. De meiden heb ik met een glas cola en een rietje aan een tafeltje gezet. Goed kijken hoe het moet! Straks mogen jullie allemaal een keertje gooien. Jammer voor ze dat dat er niet van kwam. Ik vond dat ze niet goed genoeg keken.
terug naar dinsdag. Spanjer staat als gewoonlijk verschrikkelijk strak en consequent te werpen. 139 - 139 - 144.
Doesman heeft een eerste dip. Een dip waarvan ik dacht: dat gaat niet goed komen. Gelukkig kon hij in de tweede game goed herstellen en er 150 van maken. En in de derde game presteert hij het een 163 te leggen. Naast mijn 144 is dat op ons niveau een gegarandeerde punt. Feitelijk is het enige dat mis ging de uitschieters van Meines en John. Beiden gooien een 200 plus. Ja, handje, kusje omroepen. Te samen met tig anderen. Maar dat lijk is al besproken. We blijven vechten. het werd 1-3.
U mist een belangrijke naam in dit verslag. Bokman moest zich excuseren. Hij zit in Helsinki. Hij coacht daar de Nederlandse jeugd bij het Europees kampioenschap.

18 september 2007

We steken een jointje op en herinneren ons een groot man die op deze bijzondere dag overleed. Wat een tragische dag en welk een mooie erfenis. Helaas laakt Dennis iedere vorm van respect en werpen we zonder de historische klanken van Purple Haze, Hey Joe, Little Wing, en natuurlijk Easy Rider, de naam waar ons team van af is geleid, de wekelijkse ballen. 'Here comes Easy Rider / Riding down the highway of desire / He said the free wind takes him higher / trying to find his heaven above.'
In deze sfeer nemen we het vanavond op tegen Nus en Annemieke. Nus is misschien wel de beste bowler van Nederland. Zijn zen benadering van het spel en zijn kraanvogeltechniek maken hem tot een tegenstander van grote klasse. Eens, fietsend langs de waalbandijk in de avondschemering, zag ik hem staan. Op een heuvel met een been hangend op kniehoogte onbewegelijk zijn bal op borsthoogte houdend starend naar het oneindige mijn roepen 'hee Nus, aan het trainen?' volledig negerend urenlang zijn ongeevenaarde stijl onderhoudend in een oosterse extase zijn vlees onderworpen aan zijn geest. De voorspelde overwinning verloor zijn kracht al bij aanvang. Annemieke, de vrouwelijke kant van Nus, behoeft geen introductie. Zij speelt al jaren eerste viool in het orkest van bowlend Tiel. Maar... wij zijn niet uit de klei getrokken. Noch onze ballen. Met een handicap van 106 mogen we toch minstens een puntje snoepen.
Spanjer begint. Het is negen uur. Hij besluit deze avond 'Ton' in te zetten. Dat is zijn 5 euro dumpbal van een pond of 15. Hij begint met drie strikes en een spare. Nus wordt bleek en Annemieke week. Helaas blijft Bokman achter. Hij heeft wederom weinig remslaap gehad en ondanks een paar gouden ballen blijft hij steken op een karige 120. Spanjer weet er een 150'er uit te halen. 6 punten te weinig. 0-1.
We verhuizen naar baan drie voor de tweede set. Bokman hersteld op wonderlijke wijze en weet er een 173 game uit te trekken. Nu is het Spanjer die het af laat weten. Met een magere 120'er geven we de winst wederom op een paar pins na aan Nus. 0-2. Als we beiden weten te scoren zouden deze twee geen probleem mogen heten. De derde set doen we nog eens dunnetjes over op baan 4 en wordt een hilarische afgang. We kunnen deze avond geen punt pakken en zeggen 'dat hadden we ook niet verdiend'. Als iemand drie maal de 200 voorbijgaat dan wil ik niet winnen. Alle eer aan Annemieke en ik had graag een foto van Nus willen plaatsen, maar het woord nus geeft in Google enkel bloot. Dus dat betekent het in het Frans.
Mijn kind is overigens nog in geen velden of wegen te bekennen.