7 april 2009

De pinboys draaiden overuren deze spannende avond.

Er zijn harde klappen uitgedeeld op de tere wangen van BCT. Hele harde klappen. De maanden van 'net niet', 'bijna', 'zeker niet' en 'absoluut niet', horen klaarblijkelijk bij de winteraversie van Easy Slider. Zijn wij mooiweer bowlers? Als we het plein van de vraag overgestoken hebben en het seizoen net als in 2008 afsluiten met een serie overwinningen dan vrees ik van wel. Easy Slider laat vanavond de tegenstander geen enkele kans en neemt onverbiddelijk de 4 felbegeerde punters mee naar huis.
Vertel mij eerst... wat is er gebeurd?
We spelen vanavond op de banen 5 en 6. De inspeeltijd wordt verdubbeld door een laat arriverend Duo Penotti. De immer sympathieke Eric en zijn antirookbrigadier Gracita. Spanman werpt een reeks strikes in en Bokman en Doesman doen evenzo.
Als het Duo de hal binnenkomt, ziet dat het te laat is voor een inworp en gehaast het equipement uitstalt, aantrekt en oliet, is de eerste punt eigenlijk al binnen. Doesman en Spanman kloppen af en besluiten een shuffle uit te delen. Dat lukt voor de helft. De helft bleek ook genoeg. We winnen de eerste pot vrij makkelijk, mede doordat Eric duidelijk hinder ondervindt van zijn gemiste inworpronde en meestens door een Doesman die op volle kracht staat te bowlen en zichzelf in de picture speelt met wonderschone Wimballen. Hij strijkt met de eer door een magistrale 164. Moge hij eeuwig leven. Spanman begint goed, maar suft halfweg in en kan niet meer bijdragen dan 133. Hij laat zijn hoofd echter niet hangen en neemt een pauze.
Bokman komt inmiddels terug uit het aquarium en lijkt zijn zinnen te hebben gezet op de hoogste score van de avond. Dat, in combinatie met zijn favoriete baan 6, maken dat waar en als zijn pijl de 177 aanwijst en Doesman er een haast onmogelijke 158 naast legt is de geest van de buren definitief gebroken. Noch Eric, noch gracita zijn opgewassen tegen een orkaan genaamd Easy Slider. Spanman staat enkel nog op om een nekschot uit te delen aan een tegenstander die in wanhoop, op de knieën en met de rug tegen de muur, weerloos en willoos moet toekijken en gehoorzamen. Spanman schiet 169 maal raak en Bokman telt 154 lege hulzen. Meer dan genoeg om met 4-0 op punten te winnen en wie weet zijn dit de eerste lentedruppels naar een vijfde plek op de ranglijst.

21 oktober 2008

Soms oogt een product beter dan het is. De teleurstelling is dan des te groter.

Hard gefeit is dit nu echt het 100ste bericht. De vorige melding was inclusief een paar ongeplaatste berichten. Die waren ook niet gepast en hebben we verwijderd. Bij de professionalisering van de bowlingsport in Nederland horen geen onkuise uitingen van bitterheid en frustratie. Ik luister overigens op dit moment naar een nieuwe cd van The katinas. 5 Latino's van het kaliber Los Lobos/Burlap to cashmir etc sieren de voorkant en het plastic werd er snel afgetrokken in de hoop een strakgespannen Spaanse gitaar te horen zwepen. Helaas bleek deze wens na de eerste noot al een windei. Ja, we hadden het gisteravond bij het nuttigen van de veertiende vaas ineens over windeieren. Doesman wist ons weer eens te verbazen met zijn encyclopedische kennis en wijdde dit moment uit over een oud gebruik waarbij een ei voor langere tijd onder het mos e.d. werd gelegd om hem na jaren op te eten. Mocht ik essentiele gegevens hebben gemist, dan zal Doesman dat aanvullen onder de reageer knop. Het is een smakelijke tractatie. Anders dan de cd van The Katinas. Dit is een jongensband waar we in de 80's al genoeg van hebben moeten slikken. Ik ga 'm even wisselen.
Entonces... Estamos Bolerando y esta tarde jugamos con Duo penotti el equipo componese de Eric y Gracitia.
Het gaat steeds beter zoals u ziet. Nog even en we lezen Gabriel Garcia Márquez in de moedertaal. Daarna kan ik rustig inslapen.
Vanwaar dit geleuter? De prestaties van vanavond zijn geen inktpatronen waard. Ik zal een korte impressie geven. Bokman neemt de eerste pot vrij. Spanman doet het met Doesman. Doesman gooit met Wim. Spanman met Trudie. Beide heren staan boven peil te werpen en verslaan de tegenstander deze eerste game zonder moeite. Doesman parelt met 123 pinnen en Spanmans streberigheid dwingt hem 38 punten meer te gooien. 161. 1-0.
Dan mag Spanman aan een Che sabbelen en gaan Doesman en Bokman op baan twee de vuile was uithangen. Ze halen alles uit de mand, maar lijken voortdurend ingehaald te worden door de man met de hamer. Als Spanman uit de rookzone komt is de achterstand al dusdanig dat verder werpen weinig zin heeft. Op zo'n moment zou je als met schaken de tegenstander een hand moeten kunnen geven en de volgende pot moeten kunnen beginnen. Dat kan echter niet. We moeten doorgaan en de enige troost is dat de handicap een paar centimeter groeit. Doesman legt Wim goed neer, de bal draait mooi in, de impact ziet er goed uit, maar de strikes blijven uit. En Wim heeft nog geen Spare reputatie. Als Doesman de spares dan probeert te innen met zijn oranje butsbal vangt hij drie maal bot.
Bokman staat willekeurige ballen naar het eind van de baan te slingeren in de hoop dat er iets gebeurt. Hij rolt er zelfs eentje in de geul. Pas nadat Spanman hem dwingt hoog en hard te gooien begint zijn lijst een opwaartse lijn te maken. Hij kan er nog een redelijke 136 uit persen, maar met de prestaties van een onwennige Wim (120) in de aftiteling is de achterstand exact 100 roodnekjes. 1-1.
Dan mag Spanman weer los. Hij ziet nog kansen voor een 3-1, of een 2-2, maar baan 1 is niet de favoriete bakplaat van Bokman. Bokman kruidt kut en serveert vanavond een gore maaltijd. Doesman en Spanman vinden het niet te vreten en vinden dat ze dat gewoon tegen hem mogen zeggen. Hij gaat er goed mee om. 'Jullie eerlijkheid forceert mij mijzelf te onderzoeken en te zien waar ik voor verbetering vatbaar ben.' Zo sprak hij moedig. In plaats van ons in de plasser te trappen en een defensievelijk conflict te genereren luistert hij naar zijn vrienden en weet hij diep van binnen dat deze twee heren, naast Sandokan wellicht de enigen zullen zijn die straks aan zijn kist staan te huilen en de ceremonie zullen sieren met een herinnering, een gedicht of een lied. Hij verwerpt zich op een afgemeten 120. Spanmans inspanningen om een nette 150 op te leveren zijn verdampt tot een dikke mist. Hij weet voor eigen lust nog een spare te innen met Ton, en sluit met diezelfde Ton de avond af met een puik gecurfde strike. Spanman overweegt sinds vanochtend zijn carrière voort te zetten met Ton.

De heren gaan naar buiten. Daar roken ze staande een Che. Dan gaan ze voetballen onder het genot van nog een Che. Daarna nemen ze nog wat bier tot zich in de gezellige kantine van Dop en dan, als de eerste zonnestralen de strijd aangaan met de duisternis om opnieuw een dag toe te voegen aan het leven gaan ze op huis aan.

16 oktober 2007

Het belooft een bijzondere avond te worden. Doesman en Bokman zijn beiden verhinderd en Easy Slider bestaat vanavond uit Spanjer en Jack. Zijn achternaam is me ontglipt. Jack is een 'Django' binnen de bowlingsport. Zoals Django speelde niemand omdat Django drie onbruikbare vingers had. Pink, ringvinger en middelvinger waren verlamd en misvormd door een binnenbrandje in z'n woonwagen. De linkerzijde van z'n lijf was verlamd en als toetje was z'n linkerbeen geamputeerd. Django verbleef twee jaar in het ziekenhuis en leerde zichzelf daar de 'djangostijl', zoals dat later werd genoemd. Hij werd een van de grotere virtuozen op de gitaar. Ongeëvenaard en ongeimiteerd Hij speelde overigens ook viool en banjo. Voor de geintereseerden; zijn broer heet Schnuckenack. Een machtig violist in de zigeunerjazz.
Nu vraagt u zich ongetwijfeld af... in welk opzicht is Jack een 'Django'. Wel, Jack heeft een bal gekocht, maar z'n duimgat is te klein, waardoor hij zonder gebruik van de duim werpt. Hierdoor geeft hij met zijn middelvinger en ringvinger de bal een dusdanige spin dat de olie alle kanten op spettert en de impact op de pins extraordinair te noemen is.
Enfin... we spelen op baan 5/6 en onze tegenstanders zijn Eric en Gracia. Duo Penotti. Dit waarschijnlijk omdat Gracia donker van huid is en Eric blank. Als ik goed ben ingelicht zijn ze getrouwd en wat ik zeker weet is dat ze bij de top van bowlend Tiel horen. Nog wel althans.
We beginnen. Ton begint slecht en na een paar worpen leg ik 'm terug in de rail. Ik pak een blauwe huisbal en zet de eerste set op 155. jack volgt op hoog niveau met een 149. later blijkt bij de bekendmaking van Jack's handicap dat dit genoeg was voor een 1-0.
De tweede set spelen we op baan 6. We zakken beiden wat in, maar dat doen de buren ook. Het overleg wordt daar steeds heftiger en Eric en Gracia beginnen ons geweld serieus te nemen. Waar ze bij aanvang nog dachten een plakje cake te krijgen hikken ze nu tegen een stevige Hollandse hutspot aan. Spanjer (139) verslaat Gracia op punten en jack (138) mist ondanks een paar stuntshots amper 20 punten op Eric. Set twee is ook in de pocket. Terug naar baan 6. Christel serveert een biertje en de wekelijkse Nederlandstalige drek druipt uit de boxen. Ik kan m'n draai niet vinden en Jack nog minder. Hij pakt vaker een duimbal 12, maar dat kan hem niet redden. Hij geeft de pot weg met een 109 dieptepunt en Spanjer legt er een magere 123 naast. Te weinig voor een 4-0, genoeg voor een 3-1. Een welkome score na de winst van vorige week en waarschijnlijk een treetje hoger op de ladder.
Een mooie avond als we beseffen dat dit duo een handicap van 32 heeft.