27 november 2007

Vermoedend dat het een gezellige avond bowlen zou worden met mijn nieuwe beste vriend Jack en onderwijl de verjaardag vierend van de vrouw van mijn collega Bokman, toevalligerwijs op dezelfde dag geboren als Jimi (hij droeg altijd z'n bowlingketting) die de hele avond bewierookt wordt op radio 6 met in gedachten het wondertje dat Sander's vriendin op de wereld heeft gedrukt (Casper Alexander) loop ik de immer sensationele entree van Bowlingcentrum Tiel binnen. Jack staat net z'n nieuwe schoenen te passen, een snelle blik laat zien dat we nog steeds onderaan de lijst staan en bijkomend van een zachte mexicaanse reken ik mijn negen euro af bij mijn tegenstander voor vanavond, Truus. Er is maar een vrouw in mijn leven die Truus heet en uitgerekend tegen haar mag ik vanavond bowlen. Haar partner heet Wim en met in mijn achterhoofd de wetenschap dat deze twee onlangs Europees kampioen zijn geworden leg ik de lat vrij laag en hoop wat op te steken deze avond.
De eerste ballen bij de buren doen echter vermoeden dat de vele overwinningen van afgelopen maanden inclusief het aantal weken dat ze al op nr. 1 staan ze een beetje tam heeft gemaakt. Ze laten opmerkelijk veel liggen en Jack en ik zien onze kans schoon om met pijn en moeite de eerste pot gelijk te spelen. Dankzij Jack, want deze jongen gooide zijn bekende 121.
Gelukkig mag ik voor de tweede pot naar baan zeven en beginnen de strikes veelvuldig te vallen. Bij worp 6 is de beslissing al gevallen en deze keer ook weer met dank aan Jack. Hij gooit 180.
Nu lijken de buren warm te zijn en gaan op jacht naar een volle punt. Jack laat het afweten. Hij lijkt zijn 180 niet te kunnen herhalen. Laat enkele singelspares staan door zijn eerder besproken 'Djangostijl' op zo'n eenzame pin los te laten en inderdaad te missen. Het effect blijft fascineren en even lijkt zelfs de opspattende olie in staat een pin te leggen, maar na twee of drie keer wiebelen staat de pin nog rotsvast overeind. Hij maakt er een 141 van. Iets waar ik momenteel enkel van kan dromen. Wederom een 126'er voor mij en een stapje hoger op de handicaplijst.
Wim en Truus pakken zodoende de derde punt en dankzij twee imponerende handicaps mag Easy Slider het laatste puntje hebben.
De eindstand is 2,5 - 1,5. Raar maar waar.
Wetende dat Cor en Adri afgedroogd zijn door Nus en Annemieke en onze vrienden van Eurohollidays 1-3 hebben gespeeld gaan we toch weer dromen van een treetje hoger op de lijst. Enkele weken geleden stonden we nog op de vijfde. Voor kerst willen we daar weer staan.

ABC van de bowlingsport

Creeper (die ook bekend staat als puffende bal). Dat is een verschrikkelijk langzame en veelal ook trage bal.
We hebben met behulp van een snelheidsmeter geregeld wedstrijden 'traagwerpen'. De uitdaging is de bal zo langzaam mogelijk te gooien. Moeilijker dan je denkt als je beseft dat de bal niet stil mag komen te liggen halverwege de baan.
Creeper wordt in dit licht gezien als een kruipende bal.
Los van onze wedstrijden wordt met 'creeper' natuurlijk een worp van een jong meisje of een hele oude vrouw bedoeld.

20 november 2007

De dagen worden zichtbaar korter. Niet dat het wat uitmaakt. Je zoekt gewoon elke week een goede openingszin en die had ik eigenlijk niet nodig omdat mijn collega een verslag zou maken en dat natuurlijk heeft verzuimd. Te druk met druk zijn en al dat soort drukte. Ik niet. Ik verveel me kapot. Heb niets om handen en wacht tot m'n uitkering weer wordt gestort en ik me weer helemaal lens kan blowen. En bowlen. Verkeerde keuzes gemaakt in het leven. Ik had ook een gezin kunnen hebben en kinderen. Nee... dat heb ik toch verkeerd ingeschat toen ik nog studeerde aan de mavo. Bokman niet. Die wist wel wat hij wilde. Nu heeft hij niet alleen een fijn gezin, maar ook een fijne baan en draagt hij z'n steentje bij aan de samenleving.
Ik bedank hem overigens wel elke week voor z'n bijdrage aan mijn uitkering. Hij zegt dan wel eens: ga toch werken man! Dan zeg ik maar: ik kijk er even naar.

Enfin... we zijn aan het bowlen en we bowlen tegen Meines en John. Beiden al uitgebreid geïntroduceerd en hoewel ze nog niet van ons hebben kunnen winnen, lijkt het erop dat vanavond de eerste keer mag zijn.
Doesman komt laat. Ik en Bokman werpen de eerste twee games. Ton glijdt goed. Weet zelfs een strike te maken en een spare af te maken. Hij maakt indruk met een 140. Bokman werpt al weken eerste viool in het team en lijkt ook vanavond het team te dragen. Laat in game 1 wat liggen en moet genoegen nemen met 122.
Helaas geven de buren ons geen ruimte om tot prestaties te klimmen en als Doesman eindelijk aankomt staan we al met 2-0 achter. Bokman gooide al beter maar nu is het Spanjer die een 113 plaatst. Doesman mag de laatste pot leggen en doet dat met Bokman. Ik neem afscheid maar besluit na de eerste strikes van beide heren toch even te blijven zitten. Zou er dan toch een puntje in de leiding plakken?
Na drie tellen wachten weten we het. Nee, de tegenstander vanavond is te sterk en te machtig. Ondanks een vrij hoge score van 275 punten. Wetende dat het Doesmans eerste pot was mag hij niet klagen. 131 koud van de stoep.
De ervaring van beide heren John en Meines doet ons echter schuilen in de schaduw van hun talent.
Ik ben bij worp negen gaan rijden. Ik hoop dat de heren nog een plezierig biertje hebben genoten.

Conclusie:
Bokman gooit een wonderlijk trio 122 133 144
Spanjer: 140 113 x
Doesman x x 131

Volgende week beter zeggen we dan maar weer. Wellicht met Jack als partner

13 november 2007

Nachem Malek is dood. Wie? Nachem Malek was de naam waarmee Norman Mailer ter wereld kwam. 84 jaar geleden. Ik heb niet veel van hem gelezen. Alleen 'The Fight'. Een prachtig relaas van de bokswedstrijd tussen Ali en George. Ali won maar George had de gehele wedstrijd de overhand.

Vanavond zijn we compleet. We spelen tegen Nus en Annemieke. Beiden al uitgebreid besproken in voorgaande artikelen. Ik stel me in op een oefenavond en ben blij met en halve punt. Later zou dat een hele blijken.

Bokman en Doesman tikken af. De ballen gaan lekker. We gaan zelf even gelijk op. Al gauw wordt de sfeer grimmiger en begint Nus hoog te scoren. Annemieke moet duidelijk warm draaien. Als er een gewonnen had kunnen worden was dat deze. We speelden goed en vooral Bokman tikt de klok op 156. Doesman werpt strak maar de geschiedenis lijkt zich te herhalen. Hoewel beter dan eerder is hij toch ontevreden met een 136'er. Beneden zijn peil, maar genoeg om de punt aan Nus te laten.

Game twee belooft beter te worden. Spanjer begint genadeloos te werpen. Ton is glad en de conditie is optimaal. Hij werpt de hele game met Ton en weet zelfs een bijna Turkey te noteren. Doesman blijft volgen, maar heeft een paar tegenslagen. Hij duikt net onder z'n gemiddelde met 140 en als Nus niet zo verschrikkelijk lekker smeet, hadden we de punt. Nus gooide 238. Zijn partner legt 'm ook boven de 200. De teleurstelling is groot. Maar als we de kruisjes bij de buren tellen, hadden we sowieso geen schijntje kans.

Spanjer weet game drie volledig te verzieken. Ton absorbeert olie. veel olie. In de slip wil Ton niet curven. Spanjer pakt steeds vaker een huisbal en Bokman gaat opnieuw los. Hij wil deze game pertinent op z'n naam schrijven en weet zonder moeite en met een triple strike op de staart als een waarachtig ankerman de partij te innen. De buren zijn verbaast. Nus had dan wel een induttertje met een magere 190, maar dat weegt niet op tegen de sterke 158'er van Bokman. Spanjer probeert uit alle macht nog een 130 te noteren, maar daar schiet hij twee puntjes te kort voor. Wel genoeg voor een puntje. En daar kwamen we voor.

Volgende week neemt Spanjer een avond vrij. Hij heeft veel om over te peinzen. Waar blijft de beoogde doorbraak en wanneer gaan we weer een 200+ tegenkomen.

6 november 2007

Het is 6 november. November was ooit de negende maand. Vandaar de naam. December de tiende. Oktober? Inderdaad... de achtste. Elf en twaalf bestaan eigenlijk niet. We hebben er twee maanden voor geplakt. Dat zijn januari en februari geworden.

Als u naar de foto kijkt ziet u de kop van Bokman. Waarom alweer hij op de foto? Dankzij hem hebben we er twee punten bij. Hij zei nog: 'we zijn een team!' vanavond niet. Hij tilde het spelletje in z'n eentje en had deze jongen een paar puntjes meer geworpen dan hadden we een 4-0 mee naar huis genomen. Was welkom geweest, want we staan inmiddels 7e.

We speelden vanavond tegen 'de bengeltjes'. dat zijn Cor en Adrie. Cor is een vrij constante werper met een enorm hoog strike percentage. Adrie is wat menselijker en gooit de ene keer wat beter dan de andere. Pluspunt is dat het twee erg sportieve bowlers zijn met respect voor gehandicapten. Hier een overview.

Game 1. Baan vijf. Doesman komt later. Het zijn Bokman en Spanjer die spelen. We beginnen beiden sterk en even lijkt het een makkie te worden. Bokman blijft op niveau en Spanjer dut in. 1-0. Bokman legt een 170'er neer en Spanjer doet er een magere 133 bij. Cor staat excellent te scoren. Adri ook.

Game 2. De eerste twee ballen zijn gegooid en Doesman schuift aan. Er wordt bijgeklets en dat schaadt het spelletje. Deze verliezen we vrij duidelijk. 130 en 125 is te weinig om mee te kunnen praten.

We gooien een muntje en Bokman wint. (Gelukkig) Hij mag de derde game gooien met Doesman en Spanjer kan een biertje drinken. Hij baalt zichtbaar. Heeft hij hiervoor z'n bob geskipt? Dat hoeft dus ook niet meer. Sinds zijn 192'er een paar weken geleden is er weinig zinnigs uit z'n handen gekomen. Zijn dwangmatige curves schieten geregeld hun doel voorbij. Als ze dan een keer raak zijn, is bewondering zijn deel, maar als de klok aan het eind op 120 staat, kan het niemand boeien. het gaat om de pinfall.

Game 3. Bokman begint als een tierelier op de 200 af te gooien. Hij striked, spared, een turkey, een dip, een strike en blijft tot de laatste drie ballen sterk gooien. Dusdanig dat we de pot winnen en dankzij dit hoge aantal ook nog de vierde punt mogen hebben. Mede dankzij een sportieve Cor die ons een puntje in de eerste game matste, vrees ik achteraf, maar desalniettemin erg blij. Doesman legde er een gemiddelde 146 naast. Voor hem zat er wat meer in, maar net als eerder lijken de pins met hem te sollen. In mijn taal zou ik zeggen: hij heeft een regelmaand. Wat we wel meer zien op dit niveau is een lichte daling als voorbode van een sterke piek en meestal een nieuw ijkpunt in het spel. Mag dat ook voor Spanjer gelden? We hopen het van harte.

30 oktober 2007

De weg naar Tiel is sprookjesachtig. Ik zeil over het asfalt en alles zit mee. Dit wordt 'm, denk ik bij mezelf. vanavond kan het niet misgaan.
We zijn met z'n drieen. Doesman komt wat later. De eerste partij zal door Bokman en Spanjer gespeeld worden. De tegenstander vanavond is Jeff en Dimitri. Jeff is al besproken. Als u op Jeff drukt, dan ziet u waar. Dimitri is vrij nieuw in deze leage. Zijn werpstijl heeft 'm al een bijnaam bezorgt. 'Dimitrailleur'. Zou eigenlijk 'Dimitrailleuse' moeten zijn. Zoals u geheid weet is 'mitrailleur' in Nederland een ingeburgerde taalfout; Frans: mitrailleuse = schrootwerper; mitrailleur = machinegeweerschutter. Onbedoeld klopt het in deze context dus perfect. Dimitri is geen wapen, maar een schutter. Hij schiet de bal met hoge snelheid af en striked op hoog niveau. Wat loop je nou te zeiken over een woord? Zult u zich afvragen. Dat doe ik niet. Ik leg enkel uit dat we allemaal in de overtuiging leven dat het ene waar is zonder het ander te kennen. Er is waarheid en er is leugen. Zo was er een tijd dat een maat van mij bij hoog en laag beweerde dat Clint Eastwood in 'once upon a time in the west' speelde. Nee, nee en nog eens nee. Het was Henry Fonda. Waarheid vs leugen.

Het ging inderdaad mis deze avond. Waar en hoe weet niemand. Er werd gestriked, gespared, de sfeer was optimaal, Dimitri blijkt een fijne vent, Jeff deelde zijn sociale reilen, gooide daarnaast niet bijzonder spectaculair, hoewel hij zijn eigen baanrecord brak met een 220'er.
De eerste begonnen we gemiddeld met een 144 en een 131'er. Hadden we iets meer geluk gehad, dan was het geen probleem. De tweede game neemt Doesman. Nog koud van de straat. We dachten dat het ging komen, maar lieten een 118/117 noteren. Deze was dus dik verloren. De derde game zat Spanjer aan het bier en deze set behoeft nog minder commentaar. De score van Doesman is niet eens genoteerd op mijn viltje. Uit m'n benevelde geheugen hing het vlak boven de 100. Niet, en ik zeg niet, dat hij beroerd wierp. Integendeel, zijn ballen zweven schoon boven de olie. Wat dan? Ik weet het niet. Ik dacht dat het aan mij lag, maar zijn tweede game deed onder aan zijn eerste.

Bij de bespreking bleek het probleem bij de voorbereiding te liggen. Wij zijn kennelijk geen Henry Rono. Henry Rono sjouwde tien jaar geleden met koffers op een vliegveld in Amerika. Voor die tijd was hij een veelbelovende atleet. Zijn record op de 3000 meter steeplechase heeft 11 jaren gestaan. In 81 dagen tijd brak hij 4 wereldrecords. Hij presteerde het om na een avond drinken en vrij onvoorbereid wedstrijden op z'n naam te schrijven. Hij liep een wereldrecord op de 5 km na een avond zwaar drinken. Hij was de Haille Gebresellassie van de late 70's. Alleen, hij hield erg van drinken. Eens miste Rono z'n vliegtuig. Moest er eentje later nemen. Nam wat drankjes aan boord en weet net voor de start zich te melden voor een grote wedstrijd. Hoe het afliep? Hij won. Hij hield het helaas niet lang uit. De boycotten kwamen, hij raakte aan lager wal, verloor zijn geld en de rest is geschiedenis. Ik hoorde onlangs dat hij hersteld is en een atletiekteam coached en dit jaar een bio heeft geschreven, 'olympic dream' en dat hij zelf in de categorie 55+ lekker presteerd. Dat is fijn nieuws.

Wij wonnen vanavond niet. 4-0. Het deed pijn, omdat het wel had gekund. We hebben kansen laten liggen. Strikes genegeerd. Spares laten staan. We staan op plaats 5. Hopelijk volgende week nog steeds. Jack won overigens van Annemieke vorige week. Dat geld ben ik kwijt.

23 oktober 2007

Het is donker als we met z'n drieen het centrum binnenlopen. Martijn wist al te delen dat we op de vijfde plaats staan. Gedeeld met vele anderen. We moeten winnen vanavond. En belangrijker nog... we willen winnen. Die wil blijkt sterk te zijn. Zelfs als we bij aanvang geen Henk treffen, maar een Hans. U vraagt zich nu af... is dat handicap 10 Hans? Inderdaad, dat is 'm. We spelen tegen Eurohollidays en Henk is zeilen. Als u terugdraait tot 11 september, dan ziet u mijn commentaar op Michelle. Dat zal ik niet herhalen, en dat hoeft ook niet. Michelle was niet voor herhaling vatbaar. Erger nog. Zij stond te werpen gelijk een koe een kalf werpt. Niet ten nadele van haar persoon of karakter. Michelle is een geweldige meid met een passie voor bowlen en mijn spaanse uiterlijk. Ze had enkel haar avond niet. Geen scherfgranaten deze avond. De dreiging ging voornamelijk uit van Hans en blijkens de derde set, van onszelf. Een bedreiging van binnenuit betekent in de bowlingsport dat je dusdanig onder de maat speelt dat je de set weggeeft.

We spelen baan 7 en 8 en Spanjer oppert direct de eerste en derde set te nemen. Hij is rechtshandig en baan 8 kent een muur aan de rechterkant. Waar hij op baan 1 geen problemen heeft, heeft hij ze op baan 8 des te meer.
Spanjer begint met een strike. Hans is niet onder de indruk. Hij antwoord met een spare. Michelle begint matig. Ze speelt met een andere bal. Dat heeft ons nog nooit in de weg gezeten, maar 'vaste balspelers' zijn vrij autistisch in hun relatie met de bal. Zij zitten behoorlijk vast in een herhalend werpstramien. Wisseling in stijl of een snelle aanpassing is moeilijk. Iets waar wij van nature geen last van hebben
Bokman volgt redelijk (131), laat enkel veel spares met rust en samen winnen we de eerste set zonder weerstand. Met een 181 mag Spanjer geenzins klagen. 1-0 Spanjer neemt 20 minuten pauze. Hij rookt een strike en de sponsor mag tevreden zijn.

De heren presteren goed op baan 8. Spanjer maakt foto's. Naast ons zakt het behoorlijk in. Het lijkt ze ook niet veel te kunnen schelen. Michelle zuigt genoegelijk op haar sigaretjes en Hans' handjeklap neemt niet in overtuiging af. We herinneren ons vorige week waar we Eric en Gracitia in opwaartse spiraal zenuwachtiger zagen worden naarmate de pinnen vielen en waarbij het zo populaire handjeklap steeds meer een plichtmatig zweetveegje werd. Hans en Michelle berusten en genieten overduidelijk van de Doesman Curve. Doesman (zie foto) heeft de smaak te pakken. Baan 8 ligt hem goed. Er hangt een 180'er in de lucht, maar hij kan 'm net niet verzilveren. 159 is zeker niet slecht, maar wat later lijkt, het begin van de aftakeling. Bokman staat zwaar te presteren. Eigenlijk al weken sterk op dreef. Zijn handicap is inmiddels te verwaarlozen en vanavond laat hij opnieuw zien nog steeds bij de top te horen. 174 met z'n hemd uit de broek. 2-0

De derde set.

Waar Spanjer al weken achtereen met Ton werpt en bij voortduren met een mooie curve, gooit hij vanavond enkel met een blauwe huisbal strak door het midden met een lichte wijk naar rechts. Dit heeft hij goed gezien. De pinnen vallen hard.
Doesman laat helaas wat pins staan. Waar Bokman in de eerste set z'n spares liet staan, laat Doesman nu feitelijk z'n strikes staan. Ballen met een overduidelijke strikekwaliteit worden niet beloont naar stijl en inspanning. Een lullige 117 is de som. Michele is zichtbaar opgewonden wanneer Spanjer nog een fourbagger demonstreert en zijn set op 176 zet. We komen 20 punten tekort voor een 4-0 overwinning.

Jack speelt vanavond tegen Annemieke. Ik zet m'n geld op de laatste.

ABC van de bowlingsport

Baby-Split: Een baby-split is een splitje tussen de 2-7 pins of de 3-10. Splits die niet al te moeilijk zijn dus.
Er bestaat nog een combinatie. Dat is de baby split met gezelschap. In het engels: baby-Split with company. Dat is een identiekje aan de bovenstaande met een 8 danwel 9 variant. Dus 2-7-8 of 3-9-10.

In moeilijkheidgraat ontlopen deze twee elkaar niet zoveel. Velen beweren dat die 'with company' makkelijker is vanwege een extra 'dominopin'. Feitelijk zijn ze beiden een makkie.

Een split is overigens iedere spare waarbij de pins meer dan 1 plek uit elkaar staan. Dit vast omdat de 'S' van split nog niet besproken is in dit ABC van de bowlingsport.

16 oktober 2007

Het belooft een bijzondere avond te worden. Doesman en Bokman zijn beiden verhinderd en Easy Slider bestaat vanavond uit Spanjer en Jack. Zijn achternaam is me ontglipt. Jack is een 'Django' binnen de bowlingsport. Zoals Django speelde niemand omdat Django drie onbruikbare vingers had. Pink, ringvinger en middelvinger waren verlamd en misvormd door een binnenbrandje in z'n woonwagen. De linkerzijde van z'n lijf was verlamd en als toetje was z'n linkerbeen geamputeerd. Django verbleef twee jaar in het ziekenhuis en leerde zichzelf daar de 'djangostijl', zoals dat later werd genoemd. Hij werd een van de grotere virtuozen op de gitaar. Ongeëvenaard en ongeimiteerd Hij speelde overigens ook viool en banjo. Voor de geintereseerden; zijn broer heet Schnuckenack. Een machtig violist in de zigeunerjazz.
Nu vraagt u zich ongetwijfeld af... in welk opzicht is Jack een 'Django'. Wel, Jack heeft een bal gekocht, maar z'n duimgat is te klein, waardoor hij zonder gebruik van de duim werpt. Hierdoor geeft hij met zijn middelvinger en ringvinger de bal een dusdanige spin dat de olie alle kanten op spettert en de impact op de pins extraordinair te noemen is.
Enfin... we spelen op baan 5/6 en onze tegenstanders zijn Eric en Gracia. Duo Penotti. Dit waarschijnlijk omdat Gracia donker van huid is en Eric blank. Als ik goed ben ingelicht zijn ze getrouwd en wat ik zeker weet is dat ze bij de top van bowlend Tiel horen. Nog wel althans.
We beginnen. Ton begint slecht en na een paar worpen leg ik 'm terug in de rail. Ik pak een blauwe huisbal en zet de eerste set op 155. jack volgt op hoog niveau met een 149. later blijkt bij de bekendmaking van Jack's handicap dat dit genoeg was voor een 1-0.
De tweede set spelen we op baan 6. We zakken beiden wat in, maar dat doen de buren ook. Het overleg wordt daar steeds heftiger en Eric en Gracia beginnen ons geweld serieus te nemen. Waar ze bij aanvang nog dachten een plakje cake te krijgen hikken ze nu tegen een stevige Hollandse hutspot aan. Spanjer (139) verslaat Gracia op punten en jack (138) mist ondanks een paar stuntshots amper 20 punten op Eric. Set twee is ook in de pocket. Terug naar baan 6. Christel serveert een biertje en de wekelijkse Nederlandstalige drek druipt uit de boxen. Ik kan m'n draai niet vinden en Jack nog minder. Hij pakt vaker een duimbal 12, maar dat kan hem niet redden. Hij geeft de pot weg met een 109 dieptepunt en Spanjer legt er een magere 123 naast. Te weinig voor een 4-0, genoeg voor een 3-1. Een welkome score na de winst van vorige week en waarschijnlijk een treetje hoger op de ladder.
Een mooie avond als we beseffen dat dit duo een handicap van 32 heeft.

9 oktober 2007

Als mijn maten mij een fles Glenfiddich schenken voor mijn 38ste verjaardag weet ik van binnen dat het wel goed komt. Niet zozeer met mij, maar zeker met mijn maten. We bereiden ons voor op een treffen met Wim en Truus. Bokman verzekerd me dat winnen vrijwel 'not done' is, daar Wim en Truus de lijst aanvoeren en ongeslagen zijn dit seizoen. Welk een blijdschap toen we de treden betraden en Bokman zich herinnerde dat Wim en Truus ons land vertegenwoordigen in Malta. Wat wordt het? Een inhalertje? Nee, we spelen tegen Chiel en Dirk uit hetzelfde team. Kielekiele. Dat kan elke kant op. Chiel is een bij vlagen uitstekende bowler. Als hij z'n dag niet heeft, boffen we. Dirk heeft een bijnaam. 'De sniper'. Hij gooit meestal een strike, maar mocht dat een keer niet lukken dan is hij enorm trefzeker in de spare. Ik kan me niet heugen dat hij ooit een spare miste. Hooguit een 7-10 split, maar zo laat hij ze niet staan. Dirk is de zeventig gepasseerd. Hij heeft de oorlog meegemaakt. Iedere pin is een duitser.
We zijn met z'n drieen. Doesman en Bokman beginnen. Ze werpen beiden sterk en winnen met een vinger in de bips en drie in de gaten. Doesman trekt de aandacht met zijn 188er. Er hing zeker een 200+ in de lucht tijdens deze partij, hij ging driemaal de mist in, maar maakte met een fourbagger de partij prachtig af.
Tweede frame mag Spanjer de baan op. Hij is nog verrukt over de Glen en werpt ontspannen. Ton rolt goed, maar weet geen strikes te vinden. Een enkele keer. De spares gaan, maar niet om over naar huis te schrijven. Hij gebruikt Ton niet voor de spares en mist een paar keer onnodig met een 12 ponds huisbal. Hij streept een 139 af. Doesman werpt uitstekend (144), maar we komen te kort door een 200 plusser van Dirk. Hij maakt er een one-man show van en we kunnen alleen maar toekijken. 1-1.
De derde frame doen Bokman en Spanjer. Ton begint te wegen. Bokman werpt goed. Volgt z'n vertrouwde patroon. Weet enkele soepele spares te maken en draagt deze pot in z'n eentje. Spanjer gooit ze op de juiste lat, met een mooie curve, maar trekt weinig punten. Opnieuw laat hij z'n spares staan en maakt een dunne 110. Bokman legt er 167 naast en samen is dat net genoeg voor een 3-1 overwinning.

Ik zal meteen reageren op de vele vragen van lezers hoe dat nou in z'n werk gaat, zo'n 3-1 na drie potten. Het is absoluut niet mijn bedoeling om verwarring te scheppen.
Je 'total pinfall', of nog duidelijker: totale pinval, legt er ook een puntje bij of af. Als je als team dus hoog gooit, maar toch de pot verliest, en de volgende pot win je met een lage pinfall van je tegenstander, dan kan die hoge score van de vorige pot meewerken aan een extra puntje bij het eindtotaal.

Resumerende een mooie avond met een mooie overwinning. We vieren mijn 38ste nog even en gaan met gemengde gevoelens naar huis.

Jack speelt misschien volgende week als plaatsvervanger. Hij is groot fan van ons en een Easy Slider wannabe. Hij past er ook wel bij. Hij kon m'n zoon zijn. We schelen 19 jaar.

Deze dag, de dag dat ik typ, donderdag de 11de oktober is er een jochie van 16 doodgestoken door een jochie van 14. Ruzie om een pen.

Tien stappen naar succes: 3. Het voetwerk

Op maat met uw kadans

Tijdens het werpen van een bal is er geen enkele reden anders te lopen dan een wandeling door het park of de supermarkt! Ongetwijfeld het beste voorbeeld hier is Mike Durbin. Je hebt zelf wellicht ook bowlers gezien met een alledaags loopje. Kijk eens goed naar ze. Ze lopen hak/teen. Belangrijk is enkel: voetwerk staat in dienst van de swing! Niet andersom. De kadans die je ontwikkeld hebt met je pendel geeft je het ritme van je voetwerk. Maar hoe dan ook, je zult eerst het voetwerk moeten leren zonder de swing.
Waarom is dit belangrijk? Door je stappenpatroon kun je de timing, balans en je laatste stap voor de 'foul' lijn bepalen en onderwijl je concentreren op de loslating van je bal en de lat. Duidelijk? Nee waarschijnlijk. Ik kreeg vandaag een puike Longmorn van m'n vader voor m'n 38ste verjaardag. Heroine in een fles. Ik ben benieuwd waar ik geparkeerd heb. Nu ga ik even liggen.

Let's go bowling

Er zijn een aantal bands die zich onlosmakelijk verbonden hebben met de bowlingsport. Let's go bowling is zo'n band. Een band, die het live beter deed dan in de studio. Gelukkig is er dan ook weinig meer verkrijgbaar van deze heren. Ik zag dit album voor 60 dollar te koop staan. Gelukkig heb ik 'm al. Niet omdat het zo'n speciaal album is, maar omdat de hoes alleen al emoties losmaakt en de naam van de band een mooie zin is. We zeggen het vaak: let's go bowling. Misschien herinnert u zich Walter en the dude in 'The Big Lebowski'. Walter heeft een hond in een tas. Hier het verslag van het gesprek:
The Dude: What's in the fuckin' carrier?
Walter Sobchak: Huh? Oh, that's Cynthia's dog. I think it's a Pomeranian. I can't leave him home alone or he eats the furniture. I'm watching him while Cynthia and Marty Ackerman are in Hawaii.
The Dude: You brought the fuckin' Pomeranian bowling?
Walter Sobchak: What do you mean brought it bowling, Dude? I didn't rent it shoes. I'm not buying it a fucking beer. He's not taking your fucking turn, Dude.
The Dude: Man, if my fuckin' ex-wife asked me to take care of her fuckin' dog while she and her boyfriend went to Honolulu I'd tell her to go fuck herself.
Walter Sobchak: Fuck it, Dude, let's go bowling.

Terug naar het album.
Of... er is nog een sterke plaat van ze te krijgen: 'Stay tuned' uit 1999. Iets meer naar de Rock hangend dan de ska.
Ik neem aan dat u nu een goede indruk van de plaat heeft.

Volgende keer een andere bowlingplaat/band.

ABC van de bowlingsport

Ankerman: Een ankerman is de laatste werper in team competitie. Meestal de beste bowler van het team. Hij is degene die over de gave beschikt in de negende frame (Foundation frame) de game uit te striken. Deze term stamt uit 1913 toen Hans Arfsparger voor het 'Anchor Brewing team' in Milwaukee in vijfde positie bowlde en 94 maal op rij de game uitstreek. Voor de nerds: Anchor = Anker. Deze term is overigens in Nederland niet bekend. Zowel de Amerikaanse als de Nederlandse term worden niet herkend noch erkend op de meeste bowlingbanen. Het is ook maar een weet.

2 oktober 2007

Maandag 1 oktober hadden we met het team een meeting waarin verschillende stijlen werden doorgesproken onder het genot van een bakje koffie en het vasthouden van pasgeboren kinderen. Doesman meldde zich af voor de competitie van vandaag. Zijn contract eiste hem op en liet de avond aan Bokman en Spanjer.
Tegenstander vanavond zijn Meines en John. Met gemiddelden van rond de 180 best respectabele spelers met een keurige worp, nette curve en bij vlagen hoge impact. Bokman en Spanjer staan op scherp. We menen een paar punten te kunnen scoren vanavond en als Spanjer zijn eerste game op 192 zet en Bokman volgt met een 160'er tegenover een 163 en 164 zetten we beiden in op een 4-0. De tweede game lijken we dan toch te moeten inleveren. We zakken beiden terug naar Utrechts peil, Spanjer weet zelfs een bal te laten vallen. Zijn 'Ton' doet al een paar weken intensief mee, maar het hoge gewicht speelt 'm toch geregeld parten. De bal valt in deze game letterlijk van de vingers rakelings naast de rechtervoet en stuitert op de baan om vervolgens met een snelheid van enkele meters per minuut over de rechterafgrondlijn drie pins om te leggen. Mede dankzij een tegenvallend antwoord van Meines pakken we toch de tweede punt.
We gaan terug naar baan zes en beseffen dat het geen cadeautje wordt. We zullen eraan moeten trekken. Vooral Bokman heeft met z'n 121'er wat goed te maken. Hij blijkt nog reserves te hebben.
Game 3. Spanjer begint matig. Bokman striked hoog en hard. 1 x. 2x. 3x. Bokman legt voor het eerst in weken en turkey te kijk. Hij maakt zich op voor een fourbagger, maar komt tekort. Hij weet 'm wel te sparen. Corrigeert direct met een vierde strike in frame 5 en dipt in frame 6 met een split. Na enig rekenwerk zien we dat er een 200 in de pijp rookt. Hij legt in frame 7 wederom een strike en beseft dat het nu akelig dichtbij komt. De pols begint nu ook de tweehonderd te naderen en iedere topbowler kent de sensatie die nu mee gaat spelen. Of tegen. Frame 8 maakt het spannend met een spare en Bokman weet in frame 9 opnieuw te striken. Inmiddels staan alle ogen richting baan 6. Frame 10 begint met een inning van 9. Die blijken waardevol en welkom. Nu is het vallen of staan. Pakt Bokman die laatste pin, dan is het bedje gespreid. Legt hij 'm ernaast, dan tellen we 'm op bij de bijna's. De bijna's die al jaren zijn carriere lijken te beheersen. Nee, hij pakt 'm! Gejuich galmt door de achterstandswijk en even zwijgen de pitbulls. Gaat hij die 4 punten pakken of wordt dit een gooitje in het gootje. Niemand lijkt nog te ademen, Bokman loopt in slowmotion de lat op, likt de bal met het het puntje van z'n tong, kijkt even opzij naar de buurman, de baan is vrij, Spanjer roept: 'concentratie!' Dan, Aproach, Stap, pendel, stap, swing, stap, release... opnieuw een oorverdovend gejuich. Bokman zet 'm op 204.
Easy Slider pakt 4-0. Dankzij twee torenhoge scores en een ongekende wilskracht.

Na de felicitaties nemen we een biertje op de overwinning en weten diep van binnen dat dit seizoen van ons is.

25 september

De parkeerplaats was weer afgeladen deze bijzondere avond. Met goed gemoed en vertrouwen liepen we de bowlinghal binnen. Doesman en ik. Bokman moest thuisblijven. Zijn vaderlijke plicht speelde parten op deze belangrijke dag.
Onze tegenstander deze avond? Het dreamteam 'de bengeltjes'. Cor en Adrie. mannen die er geen doekjes om winden. Cor gooit gemiddeld 300. Wat? Ja, 300 euro per maand. Deze buitengewoon krachtige bowler speelt 16 x per maand en bij aanvang dacht ik al 'dit wordt een oefenpotje met een paar extra glazen bier'. En dat werd het. De gezelligheid werd opgepimpt door een onverwacht aantreden van Bokman. Zoals elke goede vader heeft hij de zorgtaak aan een oppas overgedragen en is de deur uitgevlucht. De hoop op een puntje steeg met stip.
Adrie behoeft geen introductie. Zijn naam is synoniem aan de bowlingsport. Van hem win je enkel als hij geblesseerd is. Vanavond was hij dat niet. Toch school er deze avond een verrassing onder het dak van de BVT.
Bokman, koud van de straat, begon met een magere 120. Doesman wist weer te glanzen met een zuivere 143. Te weinig om weerstand te bieden aan het geweld van Cor, maar genoeg om blij te zijn.
De tweede set doe ik met Bokman en weten we terug te slaan met een 165 en een 134 game. Afdoende om een punt mee naar huis te nemen. We nemen afscheid van Bokman en concentreren ons op de derde set. Spanjer werpt lekker. Wederom met Ton in handen. Hun relatie lijkt hersteld. Hij tilt naar de 144 maar Doesman lijkt de lat uit het oog te zijn verloren. Zijn worp is de belichaming van 'easy slider', maar hoe easy ze ook glijden, de pinnen blijven overeind. Hij kan 'm nog net op 128 zetten. Geen score om je voor te schamen als we de handicap erbij tellen, maar te weinig om de winst te ijken. Cor en Adrie gaan naar huis met een 3-1. Wij verheugen ons op een puntje. Om de geboorte van mijn jongste dochter te vieren nemen we nog een paar biertjes en taaien af. Volgende week moeten we winnen.

Norm Duke

Norm Duke is een dijk van een bowler. Op http://www.youtube.com/watch?v=Fr0doeWFGyY vind je een machtig stukje werk van deze meneer. Hij heeft vele tournamenten op z'n naam staan, maar heeft nog niet van mij kunnen winnen. De belangrijkste reden hiervoor is dat we elkaar nog niet hebben ontmoet. Hij heeft 1 zoontje, dus wat kinderen betreft zal hij voor altijd in mijn schaduw staan.

Kim Adler

Kim Adler is een favoriet van ons team. Zij is niet alleen een der betere bowlers in de wereld, maar ook een lekker stuk. Drie jaar geleden hebben we haar ontmoet en hadden we de eer haar ballen even te mogen voelen. Voor meer info http://www.kimadler.com
Hier een overzicht van haar prestaties:

*15 National PWBA Titles
*(23) 300 games
*High Series :824
*Five time All-American Team, including 2000 Team Captain
*Bowler of the Decade (1990's) Nominee
*2000 Metropolitan Bowling Writers Bowler of the Year
*1999 Southern Bowling Writers Bowler of the Year
*1993 PWBA Player of the Year runnerup
*1991 PWBA Rookie of the Year
*5th woman in bowling history to roll back-to-back 300 games
*1st 800 series by a woman on the newly-developed Sport Pattern by USA Bowling, 2001
*ranked in the top 10 worldwide for ten seasons
*Career PWBA Average: 210.51
*Career PWBA TV Appearances: 57
*Career TV Average: 212.82
*Career Top 5 finishes:
1st (15)
2nd (11)
3rd (8)
4th (11)
5th (11)

Tien stappen naar succes: 2. Pendel en kadans

ZOEKEN NAAR EEN CONSISTENT RITME

Vandaag wil ik het met u hebben over Pendel en cadans. Ik heb een bal van Dick Weber. Samen met Billy Welu en Earl Anthony hebben we het over de top drie aller tijden in onze tak van sport. namen die u misschien nu even niets zeggen, maar mocht u tijd en zin hebben, dan kunt u ze zien gooien op Youtube. deze drie heren zijn meesters van de pendel. Hun ongehaaste, consistente swing is niet alleen prachtig om te zien, het resultaat is een lust voor het oog en de vallende pins klinken als een hemels akkoord.
Zoals het pendulum op je opa's klok zo moet je arm bewegen tijdens je worp. Er komt geen spierkracht bij kijken. De bal hoeft niet harder of zachter dan hij zelf aangeeft in de pendel.

Waarom is die pendel zo belangrijk?
Zoals een musicus een metronoom gebruikt voor een consistent ritme, of cadans, zo gebruiken wij onze arm in de pendel als basis voor een constant ritme. Het klinkt zo: en een - twee - drie - vier.
en. De bal ligt in de hand
1. de bal wordt recht naar voren gehouden
2. de bal gaat naar beneden in de pendel op kniehoogte
3. de bal hangt achter ons in de lucht op hoogte van 1
4. De bal gaat terug en wordt losgelaten.

Variaties zijn persoonsgebonden en verbeteringen kunnen enkel in het ritme van ieder afzonderlijk ontwikkeld worden. Er is geen bowler hetzelfde. We zijn allemaal verschillend. Neem maar even de tijd om de Heer daar voor te prijzen.
Volgende keer gaan we hebben over het voetwerk. Hoe integreren we les 1 en 2 in een aanloop die soepel en tegelijkertijd effectief is. u kent misschien wel bowlers die werpen alsof ze een zak vuilnis het raam uit gooien. Of die vanuit een stilstand voor de 'foulline' de bal via de rechterknie in de 'gutter' laten vallen.
Hierover meer, de volgende keer.

18 september 2007

We steken een jointje op en herinneren ons een groot man die op deze bijzondere dag overleed. Wat een tragische dag en welk een mooie erfenis. Helaas laakt Dennis iedere vorm van respect en werpen we zonder de historische klanken van Purple Haze, Hey Joe, Little Wing, en natuurlijk Easy Rider, de naam waar ons team van af is geleid, de wekelijkse ballen. 'Here comes Easy Rider / Riding down the highway of desire / He said the free wind takes him higher / trying to find his heaven above.'
In deze sfeer nemen we het vanavond op tegen Nus en Annemieke. Nus is misschien wel de beste bowler van Nederland. Zijn zen benadering van het spel en zijn kraanvogeltechniek maken hem tot een tegenstander van grote klasse. Eens, fietsend langs de waalbandijk in de avondschemering, zag ik hem staan. Op een heuvel met een been hangend op kniehoogte onbewegelijk zijn bal op borsthoogte houdend starend naar het oneindige mijn roepen 'hee Nus, aan het trainen?' volledig negerend urenlang zijn ongeevenaarde stijl onderhoudend in een oosterse extase zijn vlees onderworpen aan zijn geest. De voorspelde overwinning verloor zijn kracht al bij aanvang. Annemieke, de vrouwelijke kant van Nus, behoeft geen introductie. Zij speelt al jaren eerste viool in het orkest van bowlend Tiel. Maar... wij zijn niet uit de klei getrokken. Noch onze ballen. Met een handicap van 106 mogen we toch minstens een puntje snoepen.
Spanjer begint. Het is negen uur. Hij besluit deze avond 'Ton' in te zetten. Dat is zijn 5 euro dumpbal van een pond of 15. Hij begint met drie strikes en een spare. Nus wordt bleek en Annemieke week. Helaas blijft Bokman achter. Hij heeft wederom weinig remslaap gehad en ondanks een paar gouden ballen blijft hij steken op een karige 120. Spanjer weet er een 150'er uit te halen. 6 punten te weinig. 0-1.
We verhuizen naar baan drie voor de tweede set. Bokman hersteld op wonderlijke wijze en weet er een 173 game uit te trekken. Nu is het Spanjer die het af laat weten. Met een magere 120'er geven we de winst wederom op een paar pins na aan Nus. 0-2. Als we beiden weten te scoren zouden deze twee geen probleem mogen heten. De derde set doen we nog eens dunnetjes over op baan 4 en wordt een hilarische afgang. We kunnen deze avond geen punt pakken en zeggen 'dat hadden we ook niet verdiend'. Als iemand drie maal de 200 voorbijgaat dan wil ik niet winnen. Alle eer aan Annemieke en ik had graag een foto van Nus willen plaatsen, maar het woord nus geeft in Google enkel bloot. Dus dat betekent het in het Frans.
Mijn kind is overigens nog in geen velden of wegen te bekennen.

11 september 2007

Met een terreurdreiging in de lucht en een uitzonderlijk serieus tegenstander traden we aan op de glimmende latten van baan twee. De uitdaging voor vanavond? Henk en Michelle, beiden talentvolle bowlers die maar een ding willen. Winnen. Vorige week werden ze met 4-0 vernederd. Nu zullen ze er alles aan doen om het tij te keren. Martijn is warm. Arjen is opgefokt. Zijn hart slaat 140 in rust en hij vreest een telefoontje van het thuisfront. De weeen zijn begonnen. Dat telefoontje blijft uit, maar de vrees blijft.
De eerste set. Martijn en Arjen weten de aandacht naar zich toe te trekken met een 171 en een 163. Op een handvol punten verloren, maar met een duidelijke boodschap. Die boodschap luidt: kijk uit, we zijn goed, maar kunnen beter.
Helaas blijft het beter liggen op de plank. De tweede set bereiken we het dieptepunt van de avond. De derde set mag een verpletterende nederlaag heten. Noch Martijn, noch Arjen blijken in staat tegenstand te bieden aan met name de overdonderende worpen van Michelle (zie foto). Haar aproach is ongeevenaard en haar hooks zijn bitterzoet met een impact van een scherfgranaat. Henk hoont en minacht. Met name mijn varierende werpstijlen worden met lust gebadineerd. Martijn heeft geen remslaap meer en ik lig al weken naast een ultralange voorwee. Redenen genoeg om het hoofd te blijven heffen en terug te kijken op een geslaagde avond. Henk en Michelle mogen in de nabije toekomst geen problemen meer geven. Wij des te meer.

Tien stappen naar succes: 1. Het begin

POSITIE EN BALLANS

Loop de baan op, pak de bal met twee handen en kijk goed uit voor aankomende ballen. Nare blessures aan je vingers kunnen een goed voorbereidde worp teniet doen. Leg de bal in je linkerhand. (Mocht je linkshandig zijn, draai de situatie dan om)
Ga achter de baan staan en check de 'approach punten'. Dat zijn die kleine zwarte stippen.

Kijk of je kunt werpen. De baan links en rechts moet vrij zijn.
Zet je linkervoet tussen de middelste en de eerste rechterpunt zodat je met de binnenkant van je schoen tegen het vijfde latje staat.

Nu zetten we onze rechtervoet ernaast. Zorg dat de punten van je schoen op een (1) lijn staan. Hou je voeten vijf tot zeven centimeter uit elkaar.

Zorg dat je heupen op een (1) lijn staan met je voeten.

Hou je rug recht en zet je schouders parralel aan je heupen.

Nu steek je je vingers in de gaten en neem je de bal in je rechterhand en leg 'm in lijn met je schouder en de tweede pijl. (de pijlen tellen we van rechts naar links) Bij een goede stand is dit al een feit.

Hou je onderarm iets omhoog.

Haal diep adem, adem uit, blijf stil staan.

Als je dit tot je vaste 'approach' maakt, kun je vanuit hier gaan gooien en jezelf beginnen te corrigeren.

Volgende week behandelen we les 2. Pendel en kadans - ofwel zoek een consistent ritme

Introductie van het team

Van Links naar rechts ziet u Spanjer, Doesman en Bokman. Vlak na de derde zege op rij in de Utrechter studentencompetitie.
Het jaar hiervoor namen we afscheid van Sander, een gevierd en getalenteerde bowler die helaas zijn carriere moest beeindigen. Spanjer heeft een PB van 217, Doesman leidt met 256 en Bokman heeft zijn hoogste score op 207 vastgezet.
Het team heeft onderricht gekregen van Bob Strickland. Dit geinspireerde en gedreven onderwijs maakte Easy Slider van een verjaarsbowler tot een gevreest en geducht tegenstander. Dit onderwijs zult u geregeld tegenkomen bij de wekelijkse evaluatie van de dinsdagavond.

4 september 2007

Spanman staat voor grote uitdaging

Het was de eerste dinsdag van het nieuwe seizoen. Topbowlers uit de hele regio verzamelden zich op de zwaar geoliede bowlingbanen van de TBV. Er werden handen geschud en verhalen uitgewisseld. Er heerste een opgewonden sfeer. Wim en Truus deelden hun Italiaanse avontuur. Zij speelden daar een internationaal toernooi. Anderen deelden inzichten verkregen tijdens volkomen rust op een camping of in een hotel. Ikzelf en mijn maat Bokman keken terug op een geslaagde zomercompetitie. Op een haar na verloren. Deelname is belangrijker spraken we elkaar toe. En zeker wat geleerd. Wat valt er te leren als je tot drie maal toe de winst naar je toe getrokken hebt op nationaal niveau? Een hoop, dat is duidelijk.
Wat hebben we vanavond geleerd? Onze tegenstanders zijn twee doorgewinterde strikewerpers. Jeff en Fatih. Jeff heeft 7 baanrecords en fatih gooit moeiteloos de meest ongebruikelijke splits. Doesman, mijn partner voor de avond, weet ze te treffen. Ikzelf blijf ver achter. Met een start van 121 staat het schaamrood op m'n wangen en vraag ik me af waartoe die extra dertig uur inspanning van de zomer heeft gediend. De tweede pot blijk ik trefzekerder en weten we de stand op 1-1 te zetten. Nu gaat het erom spannen. Het begin belooft veel. Doesman blijft op hoog niveau scoren, maar mijn ballen lijken ieder doel te missen. Zelfs mijn veel besproken hookballen nemen beide kanten van de baan om slechts een pin te doen vallen. Helaas. We nemen een biertje en vertrekken. Volgende week zal het beter gaan.